... τo κίτρινο λουλούδι των Κυθήρων που δε μαραίνεται ποτέ.

Πέμπτη 22 Ιουνίου 2017

Ιδέες για τους μικρούς βιβλιοφάγους!

 


Μια εύκολη και χρήσιμη χειροτεχνία για μικρούς και μεγάλους, σε διάφορες παραλλαγές...




 

Σάββατο 17 Ιουνίου 2017

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς (ἠχητικό μήνυμα) 
ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων 
κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΚΥΡΙΑΚΗ Β' ΜΑΤΘΑΙΟΥ
 
 
Εἴμαστε, μέ τήν Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,
στή δεύτερη Κυριακή τῶν Εὐαγγελικῶν Περικοπῶν τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου
καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τήν ἱερή μνήμη τῶν ἁγίων Μαρτύρων
Λεοντίου, Ὑπατίου, Θεοδούλου καί Αἰθερίου καί τοῦ Ὁσίου Λεοντίου τοῦ Ἀργείου.
 
klisi mathitwn 2
Πηγή: Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων
ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
klisi mathitwn 1
Τήν πρώτη Κυριακή μετά τήν χαρμόσυνη περίοδο τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε, μιλάει γιά τήν ἐκλογή τῶν πρώτων μαθητῶν Τοῦ Χριστοῦ ἀπό τόν ἴδιο τό Κύριο, πού αὐτοί βέβαια ὑπῆρξαν στά τρία χρόνια τῆς ἐν γῇ δράσεώς Του οἱ ἄμεσοι συνεργάτες του, ἀλλά καί οἱ συνεχιστές τοῦ ἔργου Του.
Πῆγε λοιπόν ὁ Κύριος στή λίμνη τῆς Γαλιλαίας γιά νά ἁλιεύσει μέσα ἀπό τούς ψαρᾶδες τῆς λίμνης τούς μαθητές καί ἀποστόλους Του. Ἐκεῖ, ὅπως μᾶς διασώζει τό γεγονός ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος, συνάντησε πρῶτα τόν Σίμωνα - Πέτρο καί τόν ἀδελφό του Ἀνδρέα, οἱ ὁποῖοι στήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ «δεῦτε ὁπίσω μου καί ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων» μέ χαρά Τόν ἀκολούθησαν «οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τά δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ». Τό ἴδιο ἔγινε καί μέ τούς δύο ἑπόμενους ψαρᾶδες τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη πού ψάρευαν μαζί μέ τόν πατέρα τους τό Ζεβεδδαῖο. «Οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν ἀκολούθησαν αὐτῷ».
Σέ δύο σημεῖα θά δώσουμε, χριστιανοί μου, προσοχή σ’ αὐτήν τήν περικοπή. Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἐκλογή τῶν μαθητῶν ἀπό τόν Κύριο. Δέν πῆγε ὁ Κύριος μας νά ἀναζητήσει τούς συνεργάτες του, οὔτε σέ Πανεπιστήμια, οὔτε σέ πλουσιόσπιτα, οὔτε σέ καμμία Συναγωγή ὅπου συναθροίζονταν οἱ «καλοί Ἰουδαῖοι». Ζήτησε νά βρεῖ τούς ἀγράμματους καί ἁπλοϊκούς ψαρᾶδες, οἱ ὁποῖοι, ὅμως, εἶχαν ἁγνή καί καθαρή καρδιά.
Ἁμαρτωλοί, ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἀλλά μέ διάθεση μετανοίας. Γι' αὐτό καί ὁ προφητάνακτας Δαυίδ στόν πεντηκοστό ψαλμό λέγει «θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον καρδίαν συντετριμμένη καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει». Ὁ Θεός ἀπαιτεῖ ἀπό ἐμᾶς νά ἔχουμε ἔχουμε εἰλικρίνεια στίς σχέσεις μαζί Του καί Ἐκεῖνος θά μᾶς δώσει τή φώτιση καί τή δύναμη γιά τήν πνευματική μας ἄνοδο.
Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ἡ τυφλή ὑπακοή τῶν ἁπλοϊκῶν αὐτῶν ψαράδων στό θέλημα του Διδασκάλου καί ἡ ἄμεση ἀνταπόκρισή τους στό κάλεσμά Του. Χωρίς καλά - καλά νά Τόν γνωρίζουν διέγνωσαν ὅμως καί αὐτοί μέ τά μάτια τῆς καρδιᾶς τους τήν εἰλικρίνεια καί τήν ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ, κάτι πού ἔλειπε ἀπό τούς ἄλλους «Διδασκάλους», τούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους, καί ἀπό τότε ἔγιναν οἱ ὑποτακτικοί Του. 
Σέ ἀντίθεση μέ τούς πρωτοπλάστους, ὅπου ἡ ἀνυπακοή τους στό θέλημα τοῦ Θεοῦ τούς ὁδήγησε στή μακράν τοῦ Θεοῦ ζωή δηλ. στό θάνατο, οἱ ἁλιεῖς τῆς Γαλιλαίας μέ τήν ὑπακοή τους στό Διδάσκαλό τους ὁδηγήθηκαν στήν ἀλήθεια καί στήν αἰωνιότητα. «Ζωή τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἕνωση μέ τό Θεό» λέγει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς. Τό ζητούμενο ἀπό μᾶς εἶναι νά κάνουμε ὅπως καί οἱ Μαθητές ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ Πατρός μας. Γι' αὐτό ἦλθε στή γῆ καί κήρυξε, θαυματούργησε, δοκίμασε ἐμπαιγμούς καί μάστιγες, σταυρώθηκε, ἀλλά στό τέλος ἀναστήθηκε. 
Ἔτσι καί μεῖς, ἄν ὑποτάξουμε τό θελημά μας στό θέλημα τοῦ Θεοῦ μέ τή βοήθεια τοῦ πνευματικοῦ μας καί μέ τή συμμετοχή μας στή Θ. Εὐχαριστία θά ὁδηγηθοῦμε στή δική μας ἀνάσταση καί μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὅποιος ὑπακούει στό Θεό καί ὁ Θεός ὑπακούει σ' αὐτόν, γιατί ἡ ὑπακοή ἔχει σάν ἀντάλλαγμα τήν ὑπακοή.ΑΜΗΝ.
†π.Π. Μεγ.
Πηγή: Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

  Μια όμορφη μέρα στο εκκλησάκι του Άη Νικόλα

 

  Στο όμορφο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, στο βορειότερο μέρος του νησιού, κοντά στο Φάρο Μουδαρίου, τελέστηκε σήμερα το πρωί Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Σεραφείμ.
  Tο 700 περίπου χρόνων εκκλησάκι ανακαινίσθηκε εξωτερικά πριν από δύο χρόνια και αποτελεί στολίδι για την παραλία αυτή των Κυθήρων, με τα διάφανα και πεντακάθαρα νερά.
  Μετά την Θεία Λειτουργία, όπου συμμετείχαν Καραβίτες, Ποταμίτες, Λογοθετιάνοι και Χωραϊτες, προσφέρθηκε πλούσιο πρωινό κέρασμα, όπως συνηθίζεται άλλωστε στα Κύθηρα. Παξιμάδια, καφές, φρούτα εποχής και γλυκίσματα, στρώθηκαν στα τραπέζια έξω απο τον ναό, σε λίγο βέβαια πιο περιορισμένη έκδοση, λόγω νηστείας.
 Το αναλόγιο κόσμησαν τα ψαλτάκια του Καραβά, τα οποία μετά το πρωινό έσπευσαν στην παραλία για να χαρούν την θάλασσα και να περάσουν ανέμελα τις υπόλοιπες ώρες μέχρι το μεσημεριανό φαγητό.
   Ευχόμαστε, δοθείσης πάλι ευκαιρίας εντός του καλοκαιριού, να μαζευτούμε στο φιλόξενο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και να χαρούμε μαζί με τις πνευματικές χαρές, και τις φυσικές ομορφιές αυτού του νησιού.































 Φωτογραφίες: James-Alexander Dewhirst-Prineas

Ἐκδόσεις «Ἔαρ» - ΚΟΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΟΛΙΔΙ



Νέες Ἐκδόσεις - Νέο ξεκίνημα

Ἀγαπητοί Συνεργάτες,  Μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ τήν Πέμπτη 15 Ἰουνίου μέ σύνθημα «Γιά νά συναντήσουμε τήν ἄνοιξη στήν καρδιά μας» ἐμφανίστηκαν στό χῶρο τοῦ βιβλίου οἱ ἐκδόσεις «Ἔαρ»! Οἱ ἐκδόσεις «Ἔαρ» εἶναι τό ἀποτέλεσμα μιᾶς συλλογικῆς προσπάθειας, πού δημιουργήθηκε ἀπό μέλη καί συνεργάτες ἑνός ἱστορικοῦ καί καταξιωμένου Συλλόγου μέ ἱεραποστολική δράση μέσα στούς κόλπους τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί μέ τήν εὐλογία αὐτῆς. Ὁ Σύλλογος Ὀρθοδόξου Ἱεραποστολικῆς Δράσεως «Ὁ Μέγας Βασίλειος», πού εἶναι μή κερδοσκοπικό σωματεῖο καί στόν ὁποῖο ἀνήκουν οἱ ἐκδόσεις «Ἔαρ»,

ἱδρύθηκε τό 1960 καί δραστηριοποιεῖται στά μήκη καί πλάτη τῆς ἑλληνικῆς πατρίδας μας καί ἐκτός αὐτῆς. Κύριο ἔργο του εἶναι ἡ μεταξύ τῶν συνανθρώπων μας ἐφαρμογή τῆς Ὀρθοδόξου διδασκαλίας, ἡ διάδοση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, καθώς καί ὁ βιωματικός σύνδεσμος ὅλων μας μέ τήν ἐκκλησιαστική ζωή καί τήν ἁγιοπνευματοκίνητη ὀρθόδοξη πατερική παράδοση. Ὁ Σύλλογος κατευθύνεται πνευματικά ἀπό τήν Ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ». Μέ τά βιβλία τῶν ἐκδόσεών μας ἐπιθυμοῦμε νά συνεχίσουμε πρός αὐτή τήν κατεύθυνση, θέλοντας καί ἐπιδιώκοντας νά φέρουμε τήν ἄνοιξη – τό «ἔαρ» –στό χῶρο τοῦ βιβλίου.

  Κυκλοφοροῦν ἤδη τά βιβλία μας:
1. «Ὑπακοή καί ἐλευθερία», συλλογικός τόμος μέ κείμενα τoῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ν. Σμύρνης κ. Συμεών καί τῶν καθηγητῶν Πανεπιστημίου Ἀπ. Νικολαΐδη
καί Δημητρίου Τσελεγγίδη.
2. Σμύρνη μου παραμυθένια, τῆς Ἀδαμαντίας Ἀλατάρη
Πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσουν καί τά παρακάτω βιβλία:
3. Ὁ Ἅγιος Ραφαήλ κάτι θέλει νά μᾶς πεῖ, τῆς Νικολέττας Σκάλκου - Διαμαντίδη.
4. Οἰκογένεια...φύγαμε!, τῆς Ἰωάννας Σκαρλάτου
Ἀναζητῆστε τά βιβλία μας στό ἐνημερωμένο μας ἠλεκτρονικό κατάστημα:  www.ear-books.com καί στά Βιβλιοπωλεῖα «Ὁ Σωτήρ», πού ἔχουν καί τήν ἀποκλειστική κεντρική διάθεση.
Ἀκολουθῆστε μας
γιά νά συναντήσουμε τήν ἄνοιξη στήν καρδιά μας…!
Ἐκδόσεις «Ἔαρ»

Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017

Καλοκαιράκι έφτασε παιδιά... 

 

   

μ' ένα βιβλίο συντροφιά,









                                                        

                                                       και το ταξίδι ... αρχινά!























 Καλές διακοπές, παιδιά, ωφέλιμες και ... δημιουργικές!

 

Σεμπρεβίβα


Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017

Τα μωρά της λίμνης...

Κάποιες “συναντήσεις” στη ζωή μας, δεν είναι τυχαίες. Mπορεί να μιλάς για πρώτη φορά με έναν άνθρωπο, αλλά να έχεις την εντύπωση ότι τον γνωρίζεις καιρό πριν.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Κάποιες “συναντήσεις” στη ζωή μας, θεωρώ πως δεν είναι τυχαίες. Mπορεί να μιλάς για πρώτη φορά με έναν άνθρωπο, αλλά να έχεις την εντύπωση ότι τον γνωρίζεις καιρό πριν. Ίσως γιατί υπάρχει μια κοινή εμπειρία από το παρελθόν. Και αυτή, με ένα μαγικό τρόπο,ενώνει και δημιουργεί ένα “μυστικό” κώδικα επικοινωνίας.

Η παρουσίαση ενός ιδιαίτερου βιβλίου, ήταν η αφορμή να γνωρίσω την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων των Παιδικών Εκδόσεων Σαίτη, Ιωάννα Σκαρλάτου. Μια γλυκύτατη συγγραφέα παραμυθιών και μανούλα δύο παιδιών.
Στην πρώτη μας τηλεφωνική συνομιλία, η Ιωάννα, μου μίλησε με ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τα κείμενά μου και πιο συγκεκριμένα για αυτά που αναφέρονται στη μητρότητα και στις δυσκολίες που αντιμετώπισα στις δύο μου εγκυμοσύνες- μέχρι να φέρω στον κόσμο, το γιο μου και την κόρη μου.
“Μπορώ να καταλάβω τί πέρασες γιατί και οι δικές μου εμπειρίες ήταν παρόμοιες. ‘Εχω, μάλιστα, γράψει ένα σχετικό βιβλίο .‘Τα μωρά της λίμνης.’ Θα ήταν χαρά και τιμή για εμένα, αν κάποια στιγμή το διαβάσεις και μου πεις τη γνώμη σου” μου λέει. Από τον τίτλο και μόνο, μπορούσα να φανταστώ, περίπου, ποιά είναι η υπόθεση... Της ζητάω, λοιπόν, να μου το στείλει σε ηλεκτρονική μορφή και... αρχίζω να διαβάζω... Δεν έχουν περάσει λίγα λεπτά και συνειδητοποιώ πως δυσκολεύομαι να συνεχίσω την ανάγνωση. Όχι γιατί δεν το βρίσκω ενδιαφέρον, αλλά γιατί τα μάτια μου έχουν πλημμυρίσει από δάκρυα... “Τα μωρά της λίμνης”, με γυρίζουν πίσω στο -σχετικά πρόσφατο- παρελθόν. Ασυνείδητα, κάνω flashbackστην εποχή που νοσηλευόμουν για πολλές-πολλές μέρες στο μαιευτήριο, προκειμένου να μη γεννηθεί πρόωρα ο γιος μου.
Τότε, που με βασάνιζε η “αδικία” ... Τί εννοώ; Ενώ έδινα τη “μάχη” μου να φέρω ένα γερό μωρό στον κόσμο, έβλεπα γύρω μου σκηνές που δύσκολα θα φύγουν από το μυαλό μου. Γυναίκες που η διαδικασία της τεχνητής άμβλωσης ήταν για εκείνες ρουτίνα και “φυσικό επακόλουθο”... Στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών, βρέφη που κανένας δεν ενδιαφερόταν να τα δει τις ώρες του επισκεπτηρίου, γιατί πολύ απλά τα είχαν εγκαταλείψει λίγο μετά τη γέννα... Με την ψυχρή λογική, προσπαθούσα να καταλάβω πως δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες και πως οι παραπάνω πράξεις είναι για κάποιους μονόδρομος. Αν είχα τότε μια ευχή, θα ήταν να μπορεί κάθε γυναίκα που πασχίζει να αποκτήσει ένα μωρό, να τα καταφέρει και κάθε εγκαταλελειμμένο βρεφάκι να νιώσει το μητρικό χάδι- έστω και από τη “μαμά της καρδιάς”...
Τα συναισθήματα που νιώθει μια γυναίκα όταν “ χάνει” το μωρό της, είναι δύσκολο να αποτυπωθούν με λέξεις. Να έχει πρωτοακούσει την καρδούλα του να χτυπά στον υπέροχο - εκεί στην 8η εβδομάδα- και μετά να έρχεται η σιωπή... Και κάποιος γιατρός να της λέει πως “είναι νέακαι θα κάνει άλλα παιδιά”...

Η κεντρική ηρωίδα της συγκινητικής νουβέλας, είναι μια νέα φωτογράφος, η Μυρτώ, η οποία επιθυμεί να εργαστεί σε ένα μαιευτήριο για να απαθανατίσει με τον φωτογραφικό της φακό, το γλυκό χαμόγελο των νεογέννητων. Με ένα “μαγικό” τρόπο, “συναντά” τα αγέννητα “μωρά” των παλίνδρομων κυήσεων. Εκείνα που χάθηκαν έτσι ξαφνικά. Κι αντί να γίνουν “μωρά της αγκαλιάς”, γίνονται “μωρά της λίμνης” -όπως τα αποκαλεί. Τα συναισθήματα που βιώνει είναι τόσο έντονα, που της αλλάζουν όλη της τη ζωή.
Μέσα από τα λόγια του Σισανίου και Σιατίστη Παύλου- που προλογεί το βιβλίο- φαίνεται και η σπουδαιότητά του.
“Θά ἔλεγα ὅτι τό βιβλίο αὐτό γραμμένο, μέ ἕνα τρόπο πού ἡ δύναμή του συνίσταται στήν ἁπλότητα τῆς ἔκφρασης, εἶναι ἕνα βιβλίο γιά δυνατά νεῦρα. Βέβαια ἡ συγγραφέας του τό ἔγραψε μέ πολλή ἀγάπη καί μέ βασικό στόχο νά στηρίξει τίς νεαρές ἐκεῖνες μητέρες πού χάνουν τά παιδιά τους, πού μέ τόση λαχτάρα τά ἀγαποῦν καί τά περιμένουν, λόγῳ παλίνδρομης κύησης χάνονται.
Αὐτό δείχνει τήν εὐαισθησία τῆς ἐκλεκτῆς συγγραφέως πού νοιάζεται μέ τόση ἀγάπη γι’αὐτές καί θέλει νά τίς στηρίξει.
Αὐτό τό νερό τῆς λίμνης πού τά παιδιά μέ τά φωτεινά πρόσωπα τό παίρνουν μέ τά παιδικά τους χεράκια, γιά νά ποτίσουν τόν κῆπο τῆς καρδιᾶς τῶν μητέρων τους γιά νά φυτρώσουν οἱ ἀρετές, τό νερό, πού εἶναι καυτό ἀπό τά δάκρυά τους καί πού στά χεράκια τῶν παιδιῶν γίνεται προσευχή γιά τίς μητέρες τους, εἶναι τόσο δυνατή παρηγοριά γι’αὐτές τίς μητέρες, καθώς καί βεβαιότητα ὅτι ἡ σχέση αὐτή δέν καταλύθηκε, ‘γιατί ἡ ἀγάπη πάντα ὑπάρχει, πάντα συνεχίζει, ὁ θάνατος δέν μπορεῖ νά τήν νικήσει’.
Κάπου ἐκεῖ κοντά, ὅμως, εἶναι καί τά παιδιά πού κλαῖνε διαρκῶς, τά παιδιά ‘χωρίς στόμα καί μέ σφραγισμένα βλέφαρα’. Τά μωρά πού οἱ γονεῖς τους δέν τά ἤθελαν καί τά πέταξαν. ‘Πού δέν ἔχουν στόμα, γιατί δέν μποροῦν νά γελάσουν, πού δέν ἔχουν ματάκια, γιά νά ἀπολαύσουν τά χρώματα τῆς ζωῆς πού τούς προσφέρθηκε τόσο ἁπλόχερα, πού ζοῦν ὅλη τήν ἡμέρα στό δρόμο τῶν ἀδυναμιῶν καί κλαῖνε’.”
Με τη συγγραφέα των “Μωρών της λίμνης” μας “ενώνει” κάτι ακόμα... Μία εξαιρετική επιστήμονας, αλλά πάνω απ’όλα “’Ανθρωπος”. Είναι η αιματολόγος κα Ελένη Χανδρινού -Διευθύντρια Αιματολογικής Κλινικής & Τμήματος Ανοσοαιματολογίας & Ιατρικής των Μεταγγίσεων του Ιατρικού κέντρου Αθηνών- που βοήθησε σημαντικά την Ιωάννα-όπως και τόσες άλλες γύναικες- στο δύσκολο ταξίδι της εγκυμοσύνης.
 Οι αιτίες των παλίνδρομων κυήσεων είναι πολλές. Ένας σημαντικός παράγοντας αφορά την αιματολογία, καθώς η θρόμβωση μικρών αγγείων (θρομβοφιλία) που τροφοδοτούν τον πλακούντα, μπορεί να οδηγήσει στην απόρριψη του κυήματος.
Το σημείωμα της κυρίας Χανδρινού στο βιβλίο, ταυτίζεται απόλυτα με τις δικές μου σκέψεις: “Η ευαισθησία της Ιωάννας συγκινεί …. Η απλότητα και καθαρότητα της γραφής της Ιωάννας συγκλονίζει…. Τα “Μωρά της Λίμνης” προκαλούν, δονούν το συναίσθημά μας , μας καλούν σε επαγρύπνηση….
Υπενθυμίζοντας την ευθύνη και υπευθυνότητα που απαιτείται από τα ζευγάρια για το θείο δώρο της κάθε ξεχωριστής και μοναδικής κυοφορίας .
Αναδεικνύοντας την φροντίδα, την προσφορά, ενίοτε την αυτοθυσία των ιατρών για να γεννηθούν χαρούμενα χαμόγελα , για να γεννηθούν “Μωρά της Αγκαλιάς”.
Προσφέροντας αισιοδοξία, αγάπη, ελπίδα, παρηγοριά , πίστη μέσα από την δύναμη του Θεού και της επιστήμης μέσα από το πρόσωπο του Ιατρού συμπαραστάτη στο ευλογημένο διάστημα της κυοφορίας.
Εύχομαι να είναι όλο και λιγότερα τα “Μωρά της Λίμνης” ….”
 Για τη συγγραφή αυτού του ιδιαίτερου βιβλίου, η Ιωάννα Σκαρλάτου, βραβεύτηκε για έβδομη φορά και τέταρτη από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών. Είναι μέλος του ελληνικού βιβλίου, δραστηριοποιείται με την παρουσίαση εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε όλη την Ελλάδα, και είναι υπεύθυνη για την πρώτη παιδική εφημερίδα “Ορθόδοξα Προσωπάκια”.
“Τα μωρά της λίμνης” είναι μια νουβέλα που προβληματίζει, καθηλώνει και αγγίζει ακόμα -ίσως- και την πιο σκληρή καρδιά. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσει κάθε γυναίκα σε όποια φάση της ζωής της και να είναι. Και κάθε άντρας...μπαίνοντας έτσι-έστω και για λίγο- στην ψυχολογία ενός ανθρώπου που προσπαθεί να φέρει στον κόσμο ένα παιδί.
Στη θέση της γυναίκας που το μωρό της δεν “έρχεται” ποτέ στην αγκαλιά της, θα μπορούσα να είμαι εγώ - που γράφω αυτό το κείμενο- ή κι εσύ που το διαβάζεις. Με σωστή ενημέρωση, πρόληψη και πίστη, υπάρχει η ελπίδα να μη χάνονται άδικα αθώες ψυχές που δεν πρόλαβαν να γεννηθούν... Και να μη νιώσει κανένας μας τον πόνο της απώλειας. Ούτε εγώ, ούτε εσύ...

Κυριακή 11 Ιουνίου 2017

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς (ἠχητικό μήνυμα) 
ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ 
(11-6-2017)
 



agioi pantes 2 
Φθάσαμε μέ τή Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στήν τελευταία Κυριακή τοῦ Πεντηκοσταρίου, τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων, ὅπως μᾶς εἶναι γνωστή, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μαζί μέ τήν Σύναξι Πάντων τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας, τιμᾶ τήν ἱερή μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων Βαρθολομαίου καί Βαρνάβα (α’ αἰών) καί τήν ἁγία ἑορτή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου «Παναγίας Ἄξιον ἐστιν».
 

Σάββατο 10 Ιουνίου 2017

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
 
agioi pantes 3
 
Ἡ σημερινή Κυριακή, χριστιανοί μου, πού εἶναι ἡ τελευταία τῆς μετά τό Πάσχα περιόδου τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἐφ' ὅσον ἀπό αὔριο εἰσερχόμαστε στήν περίοδο τῆς νηστείας γιά να ἑτοιμασθοῦμε να ἑορτάσουμε τήν ἑορτή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, εἶναι ἀφιερωμένη σέ ὅλους τούς Ἁγίους μας, γι' αὐτό καί καλεῖται καί Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων.
Τόσο τό Ἀποστολικό ὅσο καί τό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, τά ὁποῖα ἀκούσαμε, μᾶς ὑπενθυμίζουν ἀπό τή μία πόσοι πρόγονοί μας ἔγιναν ἅγιοι διά τῆς ζωῆς τους καί πολλές φορές καί τοῦ μαρτυρίου τους («οἱ ἅγιοι Πάντες διά πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην ... ἄλλοι δέ ... ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον ...») καί ἀπό τήν ἄλλη ὁ Κύριος μας κάνει γνωστό τόν τρόπο καί τό δρόμο τῆς ἁγιότητας. «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοί ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγώ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς», δηλ. ὅποιος ὁμολογήσει στούς ἀνθρώπους ὅτι ἀνήκει σέ μένα, θά τόν ἀναγνωρίσω καί ἐγώ γιά δικό μου μπροστά στόν οὐράνιο Πατέρα μου.
Μιά ὁμολογία, ὅμως, πού γιά νά πραγματοποιηθῆ χρειάζεται νά προηγηθῆ ἕνας πνευματικός ἀγώνας. Ἕνας ἀγώνας καί δρόμος ζωῆς ὅμοιος μέ τοῦ Κυρίου μας πού βέβαια οἱ Ἅγιοι Πάντες ἔκαναν πράξη διά τοῦ μαρτυρίου τους, ὅπου μαρτύριο βέβαια δέν εἶναι μόνο ὁ μαρτυρικός θάνατος, ἀλλά καί οἱ στερήσεις τῶν ποικιλόμορφων ὑλικῶν ἀπολαύσεων τῆς ζωῆς μας. Διότι μήν ξεχνᾶμε, χριστιανοί μου, ὅτι ὁ Κύριος μας διακήρυξε ὅτι «οὐκ ἦλθον διακονηθῆναι ἀλλά διακονῆσαι», γι' αὐτό γεννήθηκε σ' ἕνα σπήλαιο, πέρασε τήν περιπέτεια τῆς ἐξορίας στήν Αἴγυπτο, ἀγωνίστηκε διά τῆς νηστείας, ἔπλυνε τά πόδια τῶν μαθητῶν Του, ὁδηγήθηκε στό μαρτύριο, ἀνέβηκε στό Σταυρό, συγχώρεσε τούς σταυρωτές Του καί βέβαια στεφανώθηκε διά τῆς Ἀναστάσεώς Του.
Ἔτσι μᾶς ἔδωσε τό παράδειγμα καί μᾶς καλεῖ νά τόν μιμηθοῦμε, ἀφοῦ ὅμως πρῶτα τόν πιστέψουμε. Αὐτή ἡ πίστη πού ἔδειξαν ὅλοι οἱ Ἅγιοί μας στόν ἐν Τριάδι Θεό, πού τούς ὁδήγησε στή μίμηση τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί στήν ἄρνηση γιά ἀπόλαυση κάθε ὑλικῆς καί ἁμαρτωλῆς ἡδονῆς, τούς χάρισε τή δική τους Ἀνάσταση, πού εἶναι ἡ ἀναγνώρισή τους ἀπό τόν Υἱό μπροστά στό Θεό Πατέρα, διότι ὁ ἄνθρωπος πού καταφέρνει ν' ἁγιάσει δέν πεθαίνει ποτέ.
Ὁ Χριστιανός εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ζεῖ «διά τοῦ Χριστοῦ ἐν Χριστῷ» καί γιά τόν Χριστόν.
Χριστιανοί μου, ὁ δρόμος τῆς ἁγιότητας δέν εἶναι, ὅπως φαντάζει ἕνα δυσβάστακτο φορτίο μόνο γιά λίγους, ἀλλά εἶναι ἕνας δρόμος γιά ὅλους μας. Γιά νά ἀκολουθήσουμε, ὅμως, αὐτό χρειάζεται νά ὑποτάξουμε τό δικό μας θέλημα στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀκολουθώντας τή μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας (ἐκκλησιασμός, Ἱερά Ἐξομολόγηση, Θ. Εὐχαριστία). Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος μᾶς λέγει «σύμφωνα μέ το παράδειγμα τοῦ ἁγίου Θεοῦ πού σᾶς κάλεσε, γίνετε καί σεῖς ἅγιοι σέ κάθε περίπτωση καί σέ κάθε τρόπο τῆς συμπεριφορᾶς σας» καί τότε ὁ πιστός θά μπορεῖ να ὁμολογεῖ «πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι με Χριστῷ» δηλ. τά πάντα κατορθώνω μέ τη δύναμη που δίνει ἡ κοινωνία καί ἡ σχέση μου μέ τόν Χριστό». ΑΜΗΝ.
†π.Π.Μ.

Κυριακή 4 Ιουνίου 2017

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ με θέμα: «Ταυτότητα φύλου: Μία διεπιστημονική προσέγγιση»



Ο τομέας Επιστημόνων του Συλλόγου «Ο Μέγας Βασίλειος», σε συνδιοργάνωση με τη «Χριστιανική Ένωση Επιστημόνων» και τη «Χριστιανική Ένωση Εκπαιδευτικών Λειτουργών» του Συλλόγου «Ο Απόστολος Παύλος», την «Ανωτάτη Συνομοσπονδία Πολυτέκνων Ελλάδος» και το Σωματείο «Ενωμένη Ρωμηοσύνη», πραγματοποίησε με μεγάλη επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή κόσμου ημερίδα με θέμα «Ταυτότητα φύλου: Μία διεπιστημονική προσέγγιση».

Πηγή:Άγκυρα

4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017 (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ)

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς (ἠχητικό μήνυμα)
ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ   
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ


Ἡ ὀγδόη Κυριακή τοῦ Πεντηκοσταρίου σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἡ Κυριακή καί ἡ Δεσποτική ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, καί ἡ  Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τήν ἱερή μνήμη τοῦ ἁγίου Μητροφάνους  Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (+326 μ.Χ.) καί τῶν ἁγίων Μάρθας καί Μαρίας τῶν ἀδελφῶν τοῦ Λαζάρου.
«Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν καί Πνεύματος ἐπιδημίαν καί προθεσμίαν ἐπαγγελίας καί ἐλπίδος συμπλήρωσιν· καί τό μυστήριον ὅσον, ὡς μέγα τε καί σεβάσμιον» ψάλλει πανηγυρικά σήμερα ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία. Δηλαδή ἑορτάζουμε τήν μεγάλη ἑορτή τῆς Ἁγίας Πεντηκοστῆς, τῆς πεντηκοστῆς ἡμέρας ἀπό τήν Ἁγία καί Μεγάλη Κυριακή καί ἑορτή τοῦ Πάσχα.
 
pentikosti 2


ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑpentikosti 3
     Ἡ διήγηση πού ἀκούσαμε, Χριστιανοί μου, στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων γιά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι πολύ παραστατική.
   Πεντηκοστή γιά τούς Ἰουδαίους σήμαινε συρροή πολλῶν «πιστῶν» ἀπό διάφορα μέρη τοῦ τότε κόσμου στά Ἱεροσόλυμα γιά την ἑορτή. Πιστοί Ἰουδαῖοι ἀπό τήν Περσία, τήν Ἑλλάδα, τή Μεσοποταμία, τήν Καππαδοκία, τόν Πόντο, τή Λιβύη, τήν Αἴγυπτο, τήν Κύπρο, τήν Κρήτη, τήν Ἀραβία ἀλλά καί ἀπό τή Ρώμη, ἦλθαν νά προσκυνήσουν τόν ναό τοῦ Σολομῶντα καί τή γῆ τῶν Πατέρων  εὐγνωμονώντας τό Θεό γιά τήν ἐλευθερία πού τούς πρόσφερε ἀπό τή γῆ τῆς Αἰγύπτου.
    
Κάποιοι ἄλλοι Ἰουδαῖοι, ἕνδεκα μόνο, κλεισμένοι σέ ἕνα σπίτι, συγκινημένοι, ἀλλά καί γεμᾶτοι χαρά καί ἐλπίδα μετά τήν Ἀνάληψη τοῦ Διδασκάλου τους περιμένουν τόν «Παράκλητο», τό «Πνεῦμα τῆς ἀληθείας» γιά νά τούς ἐμψυχώσει καί νά τούς ὁδηγήσει  «εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν». Καί ὅπως λέγει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς καί συγγραφέας τῶν Πράξεων μιά βουή ἀπό τόν οὐρανό σάν δυνατός ἄνεμος γέμισε τό σπίτι πού ἦταν οἱ Μαθητές τοῦ Κυρίου, καί πύρινες γλῶσσες κάθισαν στά κεφάλια τους. Ἡ ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔγινε. Πλημμύρισαν οἱ μαθητές ἀπό τά χαρίσματά Του. Γέμισαν μέ θάρρος καί χαρά, μέ γνώση. Τό σπίτι δέν τούς κρατοῦσε πιά. Βγῆκαν ἔξω καί μίλησαν στό πολυεθνικό συγκεντρωμένο πλῆθος καί ὁ καθένας ἄκουγε τούς Ἀποστόλους νά μιλᾶνε στή δική του γλῶσσα. Μιλοῦσαν γιά τό Διδάσκαλό τους τόν Ἰησοῦ πού σταυρώθηκε καί ἀναστήθηκε.
    Ἀλλά ἄς ἀκούσουμε τί λέγει ὁ Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ, ὁ πλημμυρισμένος ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα ἅγιος. « Πρίν νά ἀνεβῆ πρός τόν Πατέρα, ὁ Χριστός ὑποσχέθηκε ὅτι θά στείλη στόν κόσμο τό Ἅγιο Πνεῦμα ὡς Παράκλητο πού θά διδάξει τήν ἀλήθεια στούς Ἀποστόλους καί στούς διαδόχους τους καί  θά τούς ὑπενθύμιζε ὅλα αὐτά πού εἶχε πεῖ ὅταν ἦταν ἐδῶ κάτω στή γῆ. Ἦλθε ἡ Πεντηκοστή καί μαζί μέ αὐτήν ἡ Ἐκκλησία. Αὐτή ἡ ἴδια ἡ χάρη πού χορηγεῖται ἀπό τό πῦρ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μᾶς δίνεται μέσα στό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος. Ἐπισφραγίζεται διά τοῦ Μυστηρίου τοῦ ἐλαίου πού δίδεται μέ τό ἅγιο Χρῖσμα στά μέλη τοῦ σώματός μας καί κατά τό ὁποῖο ὁ ἱερεύς ἐπαναλαμβάνει «σφραγίς δωρεᾶς Πνεύματος Ἁγίου». Σέ τί ἄλλο βάζουμε σφραγῖδες παρά μόνο σέ δοχεῖα πού το περιεχόμενό τους εἶναι πολύτιμο. Καί τί μπορεῖ νά εἶναι πιό πολύτιμο ἀπό τά δῶρα πού δεχόμαστε μέσα στό μυστήριο τοῦ Βαπτίσματος. Ἄν δέν ἁμαρτάνουμε μετά τό Βάπτισμα θά εἴμαστε ὑπηρέτες τοῦ Θεοῦ ἄσπιλοι καί ἅγιοι. Τό δυστύχημα εἶναι ὅτι προχωρώντας στήν ἡλικία φθειρόμαστε ὅλο καί περισσότερο καί γινόμαστε ἁμαρτωλοί χάνοντας τή Χάρη πού εἴχαμε δεχθεῖ στήν ἀρχή. Παρ΄ ὅλα αὐτά ὁ ἁμαρτωλός ἄνθρωπος  μπορεῖ νά ξαναβρεῖ τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀκολουθώντας τήν ὁδό τῆς μετανοίας, ἐξασκώντας τίς ἀρετές τίς ἀντίθετες μέ τά ἁμαρτήματα πού εἶχε διαπράξει».
     Χριστιανοί μου, ἡ ἄσκηση τῶν ἀρετῶν πρός δόξαν Θεοῦ καί ἡ συμμετοχή στή μυστηριακή ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας μπορεῖ νά μᾶς πλημμυρίσει μέ τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού γι’  αὐτό εἶναι σταλμένο ἀπό τό Θεό – Πατέρα στόν κόσμο. Τότε ἡ καρδιά μας εἶναι γεμάτη Εἰρήνη, τήν εἰρήνη τοῦ Κυρίου, ἀγάπη, γλυκύτητα, πραΰτητα, χαρά καί θάρρος, ὅπως τῶν Ἀποστόλων κατά τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Ἔτσι ζοῦμε ἁπλά καί ἀληθινά βιώνοντας ἀπό ἐδῶ τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί κατανοοῦμε δίνοντας ἀληθινό νόημα στή ζωή μας αὐτό πού εἶπε ὁ Ἀπ. Παῦλος «οὐκ ἐστιν ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καί πόσις, ἀλλά δικαιοσύνη καί εἰρήνη καί χαρά ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ», δηλ. δέν εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ φαγητό καί ποτό ἀλλά δικαιοσύνη καί εἰρήνη καί χαρά μέσα στό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἔτσι μπορεῖ νά γίνει καί ἡ καθημερινότητά μας. ΑΜΗΝ.
π. Π. Μεγ.

Παρασκευή 2 Ιουνίου 2017

siatistis ektrosi
Γράφει ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης ΠΑΥΛΟΣ

Πρίν ἀρκετά χρόνια μετά ἀπό μιά μεγάλη γιορτή ἕνα νέο ζευγάρι μέ κάλεσαν στό σπίτι τους γιά καφέ. Τό ζευγάρι εἶχε τότε δυό παιδιά.
Καθισμένοι στό ὄμορφο μπαλκόνι τοῦ σπιτιοῦ ἡ νεαρή σύζυγος μέ ἐρωτᾶ, γιά λογαριασμό κάποιας φίλης της, ὅπως μοῦ εἶπε, ποιά εἶναι ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας γιά τίς ἐκτρώσεις.