Συνέντευξη έδωσε ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος, μία συνέντευξη χείμαρρο που πραγματικά προκαλεί ανάταση σε όλο το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Απόσπασμα από συνέντευξη.
Η εκκλησία τι θέση μπορεί να έχει σε αυτήν την επανάσταση; Και τι μερίδιο ευθύνης έχει σε αυτό το κατρακύλισμα;

Η ευθύνη της εκκλησίας είναι μεγάλη γιατί έγινε μέρος του κρατικού συστήματος στον τρόπο της σκέψης και της δράσης. Αγκαλιάστηκε με το κράτος και δεν είχε ελεύθερα χέρια να αγκαλιάσει το λαό πλέον. Δεν αγκαλιάζεις το λαό μόνο με τα συσσίτια που είναι σημαντικό και αυτό δεν το αμφισβητώ βέβαια .

Τον λαό όμως τον αγκαλιάζεις περισσότερο με τις πολιτιστικές ρίζες του τον πολιτισμό που έχει μέσα του τον τρόπο της σκέψης του τις βαθύτερες εσωτερικές ανάγκες του. Δεν ξεδιψάσαμε τον λαό εμείς αρκεστήκαμε στα ήθη και τα έθιμα στους εξωτερικούς τύπους. Τι έχουμε να πούμε σήμερα στα νέα παιδιά ; ψάξαμε την διάλεκτο των νέων παιδιών ; Αν τα θέλουμε δεν τα θέλουμε για να αυξήσουμε τους οπαδούς του εκκλησιαστικού κλαμπ. Η εκκλησία δεν φτιάχνει οπαδούς. Η εκκλησία φτιάχνει αγίους.

Διαφέρει το ένα από το άλλο. Και άγιος σημαίνει ελεύθερος άνθρωπος. Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί πέντε δέκα κανόνες μηχανικές εντολές. Θα πει ότι είναι κάποιος που κανονικά ελευθερώνεται «τω αγαθώ.» Συναντά έτσι το Θεό . Δεν φαίνεται ο Θεός όταν υπάρχει το νέφος και η ομίχλη των Παθών. Πρέπει να φύγει η ομίχλη για να δεις τον ήλιο.
Είναι αργά πιστεύετε τώρα για την εκκλησία να κερδίσει το χαμένο έδαφος για να κάνει το χρέος της και απέναντι στον πολιτισμό μας;

Όχι ποτέ δεν είναι αργά. Ίσα ίσα θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική ευκαιρία μέσα στην πλήρη απαξίωση των πάντων να δοθεί αυθεντικός λόγος. Σήμερα όμως αυτό που νομίζει η νεολαία ότι είναι εκκλησία, είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που στην πραγματικότητα είναι η εκκλησία. Άρα το να πεις τη λέξη εκκλησία σε σουαχίλι δεν θα το καταλάβει ένας που μιλάει ελληνικά. Πρέπει να γίνει ερμηνεία του όρου, του τι είναι εκκλησία. Αν εκκλησία είναι ένας συντηρητισμός δεν το καταλαβαίνει ο νέος και δεν είναι εκκλησία αυτό. Αν εκκλησία είναι ελευθερία δεν το φαντάζεται ο νέος σήμερα, φαντάζεται ένα άλλο πράγμα. Συμβιβασμός συντηρητισμός έτσι το περάσαμε στους νέους.
Αυτήν την εποχή η εκκλησία θα μπορούσε να είναι το μεγαλύτερο στήριγμα;

Αν και την  χτυπούν στήνοντας ένα ψέμα και την τραυματίζουν με τέτοιες πληροφορίες, αυτή την στιγμή η εκκλησία αποτελεί στήριγμα για το λαό. 60.000 άνθρωποι τρώνε από την εκκλησία «ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην φάνε αυτοί οι άνθρωποι.»

Και την χτυπούν γι' αυτόν το λόγο. Ένα κράτος ολόκληρο δεν μπορεί να δώσει φαγητό κι εμείς εδώ στηρίζουμε τα ιδρύματα του κράτους. Ε χτύπα λοιπόν την εκκλησία να μην το κάνει και αυτό . Αυτό είναι αυτοκτονία. Ας είναι ο στόχος τους αυτός και πάντα θα υπάρχουν τέτοιοι στόχοι από αυτούς που χτυπούν την εκκλησία. Ας είναι όμως και αυτοί που χτυπιούνται αγνοί και καθαροί για να μπορέσουν με την μαρτυρία της ζωής τους να επιβεβαιώσουν τον λόγο τους .
Θα γίνει αυτή η στροφή;

Δεν ξέρω τέτοια τύφλωση που βλέπω να υπάρχει και τέτοια κακότητα μικρότητα μικροψυχία και στενοκαρδία. Όταν βέβαια βρεθεί κανείς σε αδιέξοδο ψάχνει για διεξόδους. Αν εμείς ανοίξουμε την πόρτα αυτής της εκκλησιαστικής διεξόδου θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Όσο παραμένουμε μουδιασμένοι παρατηρητές δεν θα αλλάξει τίποτα . Τα πράγματα δεν γίνονται από μόνα τους.

Η άποψη ότι δεν θα αφήσει ο Θεός που λένε κάποιοι της εκκλησίας δεν είναι έτσι . Αφήνει ο Θεός σας πληροφορώ. Άφησε 400 χρόνια σκλαβιάς άφησε να πέσει η Τσαρική Ρωσία και να επικρατήσει η μπολσεβική επανάσταση και η αθεΐα και να γκρεμιστούν οι ναοί. Άφησε πολλά πράγματα στην ιστορία και γιατί να μην αφήσει και τώρα; Τι έχει δηλαδή με μας; Το θέμα λοιπόν δεν είναι αν θα αφήσει ο Θεός αλλά αν εμείς θα αφήσουμε το Θεό. Τον αφήσαμε, τον αφήσαμε. Δυστυχώς.

Υπάρχει όμως ένας λαός που έχει σπόρο μέσα του και ο άθεος έχει σπόρο για το αγνό. Δεν το πιστεύει όμως ότι μπορεί να είναι αληθινό. Αυτή είναι η αποστολή της εκκλησίας να φυτρώσει ο σπόρος.

Αυτό πάνε να γκρεμίσουν. Αν δουν ότι ένας χτίζει κάτι έρχεται το σύστημα να το γκρεμίσει αυτό . Αρχίζουν και ρίχνουν λάσπη λέγοντας ότι αυτός ας πούμε είναι απατεώνας ,είναι υποκριτής. Δεν πειράζει όμως η εκκλησία στηρίζεται σε μάρτυρες. στηρίζεται σε Χριστό Σταυρωμένο ηττημένο. Η μεγαλύτερη νίκη είναι η ήττα του Σταυρού.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συκοφαντημένος και εξόριστος ήταν .Αυτός όμως έμεινε στην ιστορία και σε αυτόν πίστεψε ο λαός. Δεν πίστεψε στους άλλους. Και σήμερα το ίδιο θα γίνει αρκετά μας χάιδεψαν θα μας κοπανήσουν τώρα και από αυτό το κοπάνημα θα βγει η δόξα μας .

Τι ανατρεπτικό θα μπορούσε να γίνει κατά τη γνώμη σας ώστε να αλλάξει τα ως τώρα δεδομένα ώστε και η εκκλησία να μην έχει μόνο αυτήν την μονότονη όψη και την παθητική θα έλεγα στάση στα γεγονότα;

Φανταστείτε ο Αρχιεπίσκοπος να έπαιρνε την κατάσταση στα χέρια του. Για παράδειγμα γίνεται ένα πανηγύρι σε μια μεγάλη μητρόπολη ας πούμε του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη . Είθισται να κάνουν δώρα και τραπέζια στους δεσποτάδες κλπ.

Φανταστείτε αντί να κάνει τραπέζι στους επισήμους και σε άλλους ο δεσπότης να πει όχι. Η μητρόπολη αυτήν την στιγμή έχει να δώσει για δώρα αλλά δεν θα δώσει. Θα δώσει στα συσσίτια και αντί για τραπέζι στο ξενοδοχείο τάδε θα πάμε με τους
τσιγγάνους να φάμε. Και δεν θα το κάνουμε για να δείξουμε θα φάμε φασολάδα γιατί είναι Τετάρτη. Ο Αρχιεπίσκοπος λοιπόν μπορεί να μπει μπροστά και να μας οδηγήσει σε τέτοιες κινήσεις.
Υπάρχουν αυτοί όμως οι άνθρωποι που θα πρωτοστατήσουν;

Να βρούμε ανθρώπους ηγετικές φυσιογνωμίες με τον θησαυρό αυτό στην ψυχή τους και να τους βγάλουμε μπροστά. Πρέπει να βρεθούν οι άνθρωποι που ο ένας θα συμπληρώσει τον άλλον και θα τραβήξουν μπροστά. Ο καθένας ότι έχει θα βάλει ο ένας το πνεύμα του ο άλλος το έργο του , ο άλλος τα χαρίσματά του. Είναι μεγάλη δύναμη να βγει μια συντονισμένη προσπάθεια από ανθρώπους που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο χρησιμοποιώντας αυτόν τον θησαυρό. Έτσι θα βγούμε μπροστά αγνά και καθαρά. Είναι δύναμη αυτό.

Μέσα από τους 3 πρώτους αιώνες υπάρχουν 11 εκατομμύρια επώνυμοι μάρτυρες τότε κυοφορήθηκε η εκκλησία. Μέσα από 250 χρόνια διωγμών υπαρκτικού εκφυλισμού. Έτσι βγήκε η εκκλησία. Και τώρα που κρατικοποιηθήκαμε και γίναμε υπάλληλοι δεν βγαίνει τίποτα.

Δόξα είναι η αφάνεια εκεί γίνεται η δουλειά. Σήμερα μας έχει σκεπάσει η κρίση. Από πάνω έχει νέφος από κάτω όμως έχει πράγμα….
Μπορούμε και χωρίς τους πολιτικούς ;

Φυσικά μπορούμε και χωρίς αυτούς. Η ζημιά άρχισε από αυτούς και από την καταστροφή της παιδείας εδώ και 30 χρόνια και θέλει τώρα 60 χρόνια για να επανέλθουμε.

Η αλλαγή πρέπει να γίνει στην παιδεία για να αλλάξει η νοοτροπία μας. Όχι τώρα που πρέπει να μάθουμε τον ελληνικό πολιτισμό σαν ξένη γλώσσα στους Έλληνες. Και δεν πρέπει να βλέπουμε τι κάνουν οι πολλοί η κατάσταση θα αλλάξει από πυρήνες, πυρήνες αντιστάσεως. Φιλική εταιρεία δεν ήταν πολλοί ήταν λίγοι. Κολοκοτρώνης , προύχοντες ήταν λίγοι. Εδώ εκεί δεξιά αριστερά έτσι γίνονται οι επαναστάσεις που είπαμε πριν. Να υπάρξουν ομάδες ανθρώπων που να λένε αλήθειες και να συσπειρωθούν και να δει ο καθένας τι μπορεί να κάνει από το δικό του μετερίζι.
Νιώθω σαν να θέλω να βγάλω τον πόνο της ψυχής μου έχω πάθος μέσα μου και έχω ανάγκη να το εκφράσω όπως και άλλοι θα είναι σαν εμένα.

Πρέπει να γίνει επανάσταση Πίστεως διότι το έρισμα της Πίστεως μας σπάσανε γι' αυτό μετά δεν υπάρχουν αξίες.

Εγώ τις ελπίδες μου δεν τις στηρίζω καθόλου στους πολιτικούς. Τελειώσανε , δεν υπάρχουν ούτε στην Ευρώπη ούτε εδώ. Θα ήθελα να είχαμε τους καλύτερους πολιτικούς να διαχειριστούν και να εμπνευστούν καταστάσεις. Η ιστορία στηρίζεται σε σωστές πολιτικές αποφάσεις και η καταστροφή στηρίζεται σε λάθη συγκεκριμένων ανθρώπων. Η επιτυχία μιας επανάστασης οφείλεται σε πρόσωπα.

Αλλά εγώ το πολιτικό σύστημα δεν τον πιστεύω πολύ . Η επανάσταση είναι πολιτισμός. Σήμερα όλοι πιστεύουν ότι πόλεμοι και επαναστάσεις γίνονται με την οικονομία ,όχι λοιπόν οι πόλεμοι γίνονται με τον πολιτισμό.

Εγώ είμαι γεμάτος φωτιά αυτήν την στιγμή μέσα μου, λεφτά δεν έχω αλλά αγαπώ τον πολιτισμό μας τον θησαυρό μας γι' αυτό παράτησα την επιστήμη γιατί δεν μετράει τόσο μέσα μου όσο αυτά που σας είπα. Άφησα την επιστήμη γιατί δεν πιστεύω σε μια επιστημονική επανάσταση σε ανατροπή του κόσμου από την επιστήμη. Πιστεύω στην ανατροπή των δεδομένων από τον πολιτισμό.
«Το αδίκημα προς έναν πολίτη, θεωρείται αδίκημα προς όλη την Πολιτεία» …Σόλων (ο Αθηναίος)

«Τίς εστίν πλούσιος; Ο εν τω ολίγω αναπαυόμενος»

«Ο άρχων τριών δει μέμνησθαι: Πρώτον, ότι ανθρώπων άρχει, Δεύτερον ότι κατά Νόμον άρχει, και Τρίτον, ότι ουκ αεί άρχει». Αγάθων

ΠΗΓΗ pentapostagma.gr

Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσοστόμου προς Φίλη: «Στάσου μή βιάζεσαι, ἒχω κάτι ξεχωριστό νά σοῦ πῶ. Πές στόν Ὑπουργό, ὃτι μόνο δυό Δεσποτάδες, ζήσαμε καί βγήκαμε μισοπεθαμένοι...

Πρὸς
Τόν Ἀξιότιμον Ὑπουργόν Παιδείας,
Ἒρευνας καί Θρησκευμάτων
κ. Νικόλαον Φίλην
Εἰς Ἀθήνας
Kύριε Ὑπουργέ,
Χαῖρε ἐν Κυρίῳ πάντοτε.


Μετά τήν ἐπιστολή μου πρός τόν κ. Πρωθυπουργό, σχετικά μέ τά θέματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν, εἶπα νά μή γράψω κάτι ἂλλο.
Ὃμως μὲ συγκίνηση βαθειὰ, ἀνέλαβα καὶ ὑποσχέθηκα σὲ πρόσωπα τρανά, μεγάλα, μέγιστα, ἱερά νὰ σοῦ μεταφέρω παραγγελιὰ ἱερή, γεμάτη ὀδύνη ψυχῆς, ὃμως μὲ πολλὴ ἀγάπη.
Χθὲς, Ὑπουργέ μου, πῆγα στὴν Τρίπολη καί πέρασα ἀπὸ ἕνα τόπο ἱερὸ γιὰ νὰ γονατίσω εὐλαβικὰ καὶ νὰ προσκυνήσω, γιατί θυμήθηκα ὅτι ἦταν παραμονή ἡμέρας μεγάλης, ἱστορικῆς, τρανῆς, αἱματωμένης.
Ξημέρωνε 23 Σεπτεμβρίου. Γιορτὴ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Τριπολιτσᾶς ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Ἐκεῖ λοιπόν ποὺ προσκυνοῦσα καὶ ἔκλεισα τὰ μάτια μου γιὰ νὰ προσευχηθῶ καὶ νὰ μακαρίσω ὅσους πέθαναν γιὰ τόν Χριστὸ καὶ τήν Πατρίδα καὶ τὰ ὀνόματά τους εἶναι γραμμένα πάνω σὲ στήλη μαρμάρινη, εὐγνωμοσύνης τῶν Ἑλλήνων ἀνάθημα, τοὺς ἄκουσα νὰ μοῦ μιλᾶνε.
Μοῦ λέγανε κάτι γιὰ σένα. Μοῦ μιλάγανε ἀπὸ τὰ βάθη τῆς φυλακῆς τοῦ σεραγιοῦ τοῦ Πασᾶ.
Εἴχανε πάει τὰ μαντάτα γιὰ ὅσα εἶπες γιὰ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν συμβολὴ της, ντὲ καὶ καλά, «στὴν ἠθικὴ ἔκπτωση τῆς κοινωνίας».
Μοῦ λέγανε καὶ κλαίγανε σὰν τὰ μικρὰ παιδιὰ γιὰ τὴν κατάντια μας. Ἦταν, Ὑπουργέ μου, στὰ ἀλήθεια πολὺ πονεμένοι γιὰ ὅσα εἶπες.
Εἶχαν ὃμως μιά παρηγοριά, μπᾶς καὶ δὲν τὰ πιστεύεις ὅσα λές. Μήπως παρασύρθηκες καί εἶπες κάτι παρά πάνω στό λόγο σου.
Μοῦ μίλησαν αἱμόφυρτοι, γυμνοί, σκελετωμένοι, οἱ γίγαντες τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδος, τὰ ἱερὰ σφάγια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς Ἐλευθερίας, οἱ μάρτυρες Ἀρχιερεῖς καὶ λοιποὶ Κληρικοί, ποὺ ἀπὸ τὸν Μάρτιο μέχρι τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1821, τοὺς ἔτρωγαν τὰ σκουλήκια ζωντανούς γιὰ νὰ μπορῆς ἐσύ, γιὰ νὰ μπορῶ ἐγώ καὶ ὅλοι μας, νὰ μιλᾶμε σήμερα Ἑλληνικὰ καὶ νά ἐκφραζώμαστε ἐλεύθερα, ἀκόμα καὶ ὑβρίζοντάς τους, χωρὶς νὰ πληρώνωμε κανένα τίμημα.. Ἐξ’ ἄλλου αὐτὸ θὰ πῇ ἐλευθερία. Γι’ αὐτό τό μεγαλεῖο τῆς λευτεριᾶς πέθαναν καί αὐτοί πού σοῦ στέλνουν τό μήνυμα καί τόσοι ἂλλοι.
Σήμερα 23 Σεπτεμβρίου ἐπέτειο τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Τριπολιτσᾶς, ἀπὸ τοὺς Τούρκους, τοὺς φρικτοὺς καὶ βάναυσους τυράννους ποὺ ὁδήγησαν 400 χρόνια καὶ πλέον μυριάδες προγόνους σου καὶ προγόνους μου στὶς εἱρκτές, στὰ ἰκριώματα, στὰ παλουκώματα καὶ τὶς σφαγές, αὐτοὶ οἱ μάρτυρές μοῦ εἶπαν νὰ σοῦ πῶ ὅτι :
« Μετεφέρθησαν εἰς τὸ κάτω μέρος τοῦ Σεραγιοῦ, εἰς δεινοτάτην καὶ φρικτοτάτην εἱρκτὴν τῶν καταδίκων...Αὐτὴ δὲ ἡ εἱρκτὴ περιωρισμένη εἰς ἓν δωμάτιον ἔκειτο ὑπὸ τὸ Σεράγιον ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, ἀριστερῶθεν τοῦ εἰσερχομένου διὰ τῆς τοῦ Σεραγίου Πύλης καὶ δέθηκαν ὅλοι στὸ φοβερὸ κούτσουρο, εἰς τὰς ὀπάς τοῦ ὁποίου εἰσήρχοντο οἱ πόδες τῶν βασανιζομένων...Εἰσελθόντες εἰς ταύτην τὴν φυλακὴν συνέδεσαν διὰ μακρᾶς ἁλύσεως τοὺς Ἀρχιερεῖς καὶ Προύχοντας τὴν ἑσπέραν ἐκείνην...»
Τόσο στενὰ ἦταν στοιβαγμένοι μέσα στὸ μικρὸ χῶρο οἱ φυλακισμένοι, «ὥστε οὐδὲ τοὺς πόδας ἠδύναντο νὰ ἐκτείνωσιν, ἀλλὰ νυχθημερὸν καθήμενοι διαλέγοντο, καὶ οὕτως ἐκοιμῶντο ἀπὶ πέντε ὁλοκλήρους μῆνας, μὴ δυνάμενοι νὰ ἀνακληθῶσι...Ἀέναος ἱδρὼς ἔρρεε ποταμηδὸν ἐκ τῶν σωμάτων αὐτῶν, ἐξ’ οὗ τὰ ἐνδύματα αὐτῶν ἐσάπησαν...»
Tά ὀνόματά τους ἦταν: Ὁ Τριπολιτσᾶς Δανιήλ, ὁ Μονεμβασίας Χρύσανθος, ὁ Ἀνδρούσης Ἰωσήφ, ὁ Δημητσάνης Φιλόθεος, ὁ Ναυπλίου Γρηγόριος, ὁ Χριστιανουπόλεως Γερμανός, ὁ Κορίνθου Κύριλλος καί ὁ Ὠλένης Φιλάρετος, ὁ Παπαλέξης καί ὁ Πρωτοσύγκελλος τοῦ Ἀνδρούσης, Χρύσανθος.
Μοῦ εἶπαν νά σοῦ πῶ ὃτι εἶχαν καί συμμάρτυρες πού βεβαιώνουν τήν συμφορά, τά βάσανα, τήν πεῖνα, τήν δίψα, τή σήψη καί τόν θάνατο.
Ἦταν οἱ Πρόκριτοι τοῦ Μορηᾶ στό ἲδιο φρικτό κελλί καί ὑπογράφουν μαζί μέ τούς Δεσποτάδες τήν παραγγελιά τους σέ σένα τόν Ὑπουργό τῆς Παιδείας, Ἒρευνας καί Θρησκευμάτων.
Ἦταν οἱ Προεστοί: Ἀναστάσιος Μαυρομιχάλης, γιός τοῦ Πετρόμπεη, Ἰωάννης Τομαρᾶς, Ἀντωνάκης Καραπατᾶς, Ἰωάννης Βιλαέτης, Πανᾶγος Κυριακός, Ἀναγνώστης Κωστόπουλος, Ἀνδρέας Καλαμογδάρτης, Μῆτρος Ροδόπουλος, Σωτηράκης Μελετόπουλος, Νικόλαος Γεωργακόπουλος καί Θεόδωρος Δεληγιάννης.
Μοῦ εἶπαν νά σοῦ πῶ καί κάτι ἂλλο. Ὃτι τότε πέθαναν ἑνωμένοι Ἀρχιερεῖς καί Πρόκριτοι, γιατί πίστευαν τά ἲδια γιά τόν Χριστό καί τήν Ἑλλάδα. Ἦταν ὃλοι δεμένοι στό κούτσουρο (ἒμπαιναν σέ τρύπες τά πόδια τους) μέ μιά ἁλυσίδα 100 ὀκάδες καί μέ λαιμαργιές στό λαιμό σάν τά ἂλογα. Εἶχε μπεῖ ἡ ἁλυσίδα μέχρι τό κόκκαλο καί σαπίζαμε ἀβοήθητοι.
Ἓνας, καθώς γύρισα νά φύγω μπροστά ἀπό τό μνημεῖο πού εἶναι στημένο πάνω ἀπό τό τόπο τοῦ μαρτυρίου τους, μοῦ φώναξε: «Στάσου μή βιάζεσαι, ἒχω κάτι ξεχωριστό νά σοῦ πῶ.
Πές στόν Ὑπουργό, ὃτι μόνο δυό Δεσποτάδες, ζήσαμε καί βγήκαμε μισοπεθαμένοι... Μᾶς πῆρε ὁ Κολοκοτρώνης στό ὦμο κλαίγοντας καί μᾶς ξάπλωσε κατά γῆς. Τόν εἶδα τόν Θοδωρῆ πού ἒκλαιγε, ἐφίλησε στό μέτωπο τόν Δεσπότη τῆς Τριπολιτσᾶς, τόν Δανιήλ, πού ἦταν πρῶτος ξάδελφος τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε’ καί τοῦ εἶπε. ‘’Δέν στό’ λεγα Δεσπότη μου, ὃτι θά περπατήσουμε μαζί στή λεύτερη Πατρίδα;’’»
-«Ποιός εἶσαι ἐσύ πού μοῦ μιλᾶς;», τόν ρώτησα.
«Νά πῇς στόν Ὑπουργό ὃτι μέ λένε Ἰωσήφ, εἶμαι ὁ Δεσπότης τῆς Ἀνδρούσης. Να τοῦ πῇς ὃτι ἐκεῖ πού κάθεται τώρα, σ’ αὐτή τή θέση, κάθησε γιά πρώτη φορά ἓνας ταπεινός Δεσπότης.
Ἢμουν ἐγώ ὀ Ἰωσήφ. Ἒτσι θέλησε ἡ Πατρίς, νά εἶμαι ὁ πρῶτος μινίστρος (Ὑπουργός) τῆς Θρησκείας καί τῆς Παιδείας τῆς ἐλεύθερης Ἑλλάδος...»
Ἒκλαψα καί φίλησα τά ἃγια χώματα πού κλείνουν στά σπλάχνα τους αὐτούς τούς γιγαντόψυχους Κληρικούς, τούς ἀντιστασιακούς καί ἀνυποχώρητους, τούς Ἐθνεγέρτες καί τούς ὑποσχέθηκα ὃτι θά σοῦ πῶ τήν παραγγελιά τους σήμερα κιόλας, 23 Σεπτεμβρίου, πού γιορτάζομε τήν ἀπελευθέρωση τῆς Τριπολιτσᾶς, πού εἶναι καί δική μου Πατρίδα, ἀπό τούς Τούρκους.
Καί ξέρεις Ὑπουργέ μου, θυμήθηκα ὃτι πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες συναντηθήκαμε καί μιλήσαμε, πολιτισμένα, εἲπαμε πολλά...
Θέλω τώρα μέ ἀγάπη πολλή νά σοῦ πῶ κάτι ἀκόμα.
Ἂν θέλωμε νά δοῦμε αὐτό τόν τόπο ἐλεύθερο καί ἀναστημένο, μέ κομμένες τίς ἁλυσίδες τῶν μνημονίων καί τῆς ὃποιας ἂλλης σκλαβιᾶς, πρέπει Ἀρχιερεῖς καί Πρόκριτοι καί Λαός νά μιλᾶμε τήν ἲδια γλῶσσα πού μίλαγαν καί κεῖνοι πού μέ παρακαλέσανε νά σοῦ μεταφέρω τήν γνώμη τους.
Καί ἂν χρειασθῆ, Ὑπουργέ μου, μακάρι νά γίνῃ, νά λυτρωθοῦμε μέσα ἀπό ἓνα τέτοιο θάνατο-ἀνάσταση, κι ἂν χρειασθῆ νά πεθάνωμε ὃλοι μαζί Ἀρχιερεῖς καί Πρόκριτοι, ὃπως ἐκεῖνοι γι’ αὐτό τόν τόπο, γιά κείνους, γιά μᾶς, μά πλιότερο γιά τά παιδιά μας καί τά ἐγγόνια μας, ἂς τό κάνομε μέ χαρά.
Θυμᾶσαι, Ὑπουργέ μου, τί λέγει ὁ Παλαμᾶς.
«Χρωστᾶμε σ’ ὃσους ἦρθαν πέρασαν, θά’ ρθοῦνε, θά περάσουν. Κριτές θά μᾶς δικάσουν, οἱ ἀγέννητοι, οἱ νεκροί».
Εἶπα νά πάω καί πιό πάνω ὃπου εἶναι ἓνα Μνημεῖο γιά τούς Δεσποτάδες καί τούς Παπᾶδες τῆς Μικρασίας, τότε θυμᾶσαι τό 1922, πού σφάξανε,...σφάξανε οἱ Τοῦρκοι, Κλῆρο καί Λαό, σάν τά ἀρνιά.
Στήν ἂλλη μεριά, σ’ αὐτό τό Μνημεῖο εἶναι γραμμένα ὀνόματα παπαδικά ἀπό τό ’40 καί πιό μετά. Ἀλλά εἶναι ἀργά εἶπα. Θά μοῦ ποῦνε καί κεῖνοι τίποτα γιά τόν Ὑπουργό καί πῶς νά τά πῶ ὃλα, ἀφοῦ πρέπει νά τοῦ ἀφήσω λίγο χρόνο νά μελετήσῃ τό βιβλίο πού γράφει γιά τίς θυσίες τῶν Κληρικῶν στήν ἀντίσταση, τό ὁποῖο τοῦ ἒστειλε ὁ Μακαριώτατος.
Πρίν φύγω ἀπό τήν Τρίπολη, ἒκαμα τό χρέος μου νά ἀνάψω ἓνα κερί στόν Ἃγιο Παῦλο, μιά Ἐκκλησιά ἐκεῖ κοντά στό Μνημεῖο τῶν Ἀρχιερέων καί Προκρίτων, ὂχι στόν Ἀπόστολο Παῦλο, τόν ἂλλο κ. Ὑπουργέ, ἓνα καλόγερο πού ὃταν ἦτο ἀκόμα παιδί, ἐξώμοσε, ἒγινε δηλ. Μουσουλμᾶνος (ἂχ εἶπα, ἃγιε μου, βάλε τό χέρι σου, τά παιδιά μας σήμερα μή πάθουνε τά ἲδια, κατά πῶς πᾶμε) καί μετάνοιωσε καί ἒγινε Μοναχός καί τόν ἀποκεφάλισαν οἱ Τοῦρκοι στή μέση τῆς πόλης.
Καλόγερος- «ἐπικίνδυνος» ἦτο γιἀ κεῖνα τά χρόνια, ὃπως εἶναι «ἐπικίνδυνοι» οἱ παπᾶδες καί οἱ καλόγεροι σήμερα καί εὐτυχῶς, γιατί χωρίς αὐτούς τούς «ἐπικίνδυνους», αὐτός ὁ τόπος λευτεριά δέν βλέπει.
Ἂναψα καί ἓνα κερί γιά σένα κ. Ὑπουργέ καί προσευχήθηκα μέ δάκρυα, μάρτυς μου Κύριος ὁ Θεός, νά ἒχῃς ὑγεία καί φωτισμό ὣστε νά πράττῃς ἀγαθά ἀπό τήν θέση πού βρίσκεσαι.

Μέ τιμή, ἀγάπη καί εὐχές ἐν Κυρίῳ

+ Ο Πατρών Χρυσόστομος

Φυτά των Κυθήρων - Ανθεμίδα στο γυαλό

Ανθεμίδα στο γυαλό - Anthemis rigida Boiss ex Heldr. subsp.liguliflora (Halacsy) Greuter - Syn. Anthemis pusilla Greuter subsp. liguliflora (Halacsy) W. Greuter & Rech.f. - Ανθεμίς η άκαμπτη υποείδος γλωσσανθής - Συν.Ανθεμίς η μικροσκοπική υποείδος γλωσσανθής - Compositae/Asteraceae

Μικρή μαργαριτούλα που αναπτύσσεται σε βραχώδεις τοποθεσίες κοντά στη θάλασσα σχηματίζοντας πυκνό χαλί. Ανθίζει από Μάρτιο έως Ιούνιο.

Η κατανομή του στο Νότιο Αιγαίο, φαίνεται να είναι περιορισμένη, υπάρχουν καταγραφές εκτός από τα Κύθηρα και στην Αμοργό, την Κίμωλο (Κουγιουμτζής Κ. 2013) και την Κάρπαθο (Γεωργίου Ο. 1997). Ενδέχεται να είναι σπάνιο ή και απειλούμενο αλλά δεν περιλαμβάνεται στους καταλόγους απειλουμένων ειδών.

Το όνομα του γένους προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ανθεμίς = άνθος και χρησιμοποιείται από τον Διοσκουρίδη για το χαμομήλι (3.114).

Το χαρακτηριστικό επίθετο rigida από το λατινικό επίθετο rigidus-a-um= άκαμπτος.
Το χαρακτηριστικό επίθετο pusilla από το λατινικό pusillus-a-um= μικρος.
Το επίθετο που χαρακτηρίζει το υποείδος liguliflora, από τα igulate = γλωσσοειδής και flora= άνθος

-----------------------------------------
Πηγή: floracytherea.blogspot.gr

Η ΚΑΠΟΝΙΕΡΑ

Ένα αγορίστικο σπορ των παιδικών μας χρόνων ήταν το κυνήγι μικρών πουλιών, των κεφαλάδων, με πλάκες.

Στην κατηγορία των κεφαλάδων, που επιστημονικά λέγονται αετομάχοι, ανήκουν οι φεγγαράτοι, οι τρυγονάτοι και τα μικροσκοπικότερα καναβάκια.

Τα αγόρια στην εξοχή έφτιαχναν παγίδες ως εξής: Στήνανε πλάκες που τις κρατούσαν όρθιες με τις μαγκουροστεσίες.
Η μαγκουροστεσία αποτελείτο από 4 ξύλινα εξαρτήματα, το μαγκούρι, το τσινιτήρι, την πλακούτα και το βεργί. 

Στο βεργί καρφιτσώνανε καταλλήλως το δόλωμα που ήταν πετάλαγας και έπρεπε να τοποθετηθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να κουνιέται για να παρασύρει καλύτερα το θήραμα, το οποίο όταν ακουμπούσε το βεργί έπεφτε η πλάκα και το παγίδευε.

Πολλές φορές κάτω από την πλάκα έφτιαχναν ένα λακουδάκι και έπιαναν ζωντανό τον κεφαλά και στην περίπτωση αυτή η πλάκα ονομαζόταν ζωντανόπλακα.

Τους πεταλάγους τους έπιαναν αποβραδύς και τους τοποθετούσαν στην καπονιέρα.

Οι καπονιέρες, μικρά έργα τέχνης, ήταν μικρά κλουβιά καμωμένα τον Ιούλιο- Αύγουστο από τα ξερά καλάμια του ασπέρδουκλα, που ήταν υλικό ελαφρό, το δούλευαν και το συναρμολογούσαν εύκολα και το έβρισκαν σε αφθονία στη φύση.

-----------------------------------------
Ελένη Χάρου-Κορωναίου

Εγκαίνια Μουσείου και Βιβλιοθήκης Μονής Μυρτιδίων Κυθήρων

Ένα όνειρο δεκαετιών πήρε σάρκα και οστά στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας στα Κύθηρα.

Ανήμερα της μεγάλης εορτής της Θεοτόκου των Μυρτιδίων (24/9) εγκαινιάστηκε λαμπρά το Μουσείο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Εικόνων της Μονής, το οποίο χρηματοδοτήθηκε εξολοκλήρου από τον Κυθήριο ομογενή εξ Αυστραλίας κ. Γεώργιο Στάθη εις μνήμην της συζύγου του, η οποία εκοιμήθη στις 24-09-2008.

Τα εγκαίνια τελέσθηκαν, παρουσία των προσκεκλημένων Ιεραρχών Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου και Ελασσόνος κ. Χαρίτωνος, από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ, ο οποίος μίλησε με θερμά λόγια για τον δωρητή και την συνεργασία Εγχωρίου Περιουσίας, Εκκλησιαστικής Επιτροπής και Εφορείας Αρχαιοτήτων προκειμένου να ολοκληρωθεί το έργο, ενώ στη συνέχεια η αρμόδια αρχαιολόγος κα. Μαρίνα Παπαδημητρίου ξενάγησε τους προσκεκλημένους και επισήμους στην έκθεση, στην οποία παρουσιάζονται Ιερές Εικόνες από τον 15ο μέχρι τον 19ο αιώνα.

Οι Ιερές αυτές Εικόνες, που γλύτωσαν την λαίλαπα των εκκλησιαστικών σκανδάλων των Κυθήρων της δεκαετίας του 1990, συλλέχθηκαν από διάφορες Εκκλησίες του νησιού στη δεκαετία του 1950 από τον αλήστου μνήμης Επίσκοπο των Κυθήρων κυρό Μελέτιο Γαλανόπουλο, πόθος διακαής του οποίου αλλά και των μετ΄ αυτόν Ιεραρχών της νήσου ήταν η δημιουργία αυτού του Μουσείου.

Με θερμά λόγια για τον δωρητή μίλησε και ο Πρόεδρος της Εγχωρίου Περιουσίας κ. Παναγιώτης Κομηνός, εξαίροντας την μεγάλη του προσφορά στο Ιερό Προσκύνημα και το νησί εν γένει, ενώ συγκινητικά ήταν τα λόγια του ιδίου του δωρητή κ. Στάθη που ευχήθηκε να μιμηθούν και άλλοι την πράξη του.  

  

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι για την δημιουργία του Μουσείου εργάσθηκαν αθόρυβα και με κόπο οι διοικήσεις της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας των τελευταίων ετών, τα μέλη των Επιτροπών του Ιερού Προσκυνήματος αλλά και ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων (από Κυθήρων και Αντικυθήρων) κ. Κύριλλος ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στην καταγραφή και συντήρηση των ιερών αυτών κειμηλίων, ενώ ο νυν Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ με πολύ αγωνία και πατρική μέριμνα έστερξε σημαντικά στην εν λόγω προσπάθεια.

Στη συνέχεια έγιναν τα εγκαίνια της Βιβλιοθήκης του Ιερού Προσκυνήματος τη δημιουργία της οποίας εμπνεύστηκε και υλοποίησε ο σημερινός Δήμαρχος του νησιού κ. Ευστράτιος Χαρχαλάκης κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Προέδρου της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας το 2013-4. 

 

 

 

 

 

Η Βιβλιοθήκη αποτελεί μια πνευματική όαση στο Προσκύνημα της Παναγίας και ήδη εξοπλίστηκε με πολλά βιβλία θρησκευτικού και ιστορικού περιεχομένου.

Ο Δήμαρχος ανέφερε ότι το συγκεκριμένο έργο είναι ακόμα μία απόδειξη ότι το περίσσευμα ή το υστέρημα των προσκυνητών "πιάνει τόπο" ενώ ο Σεβασμιώτατος Κυθήρων εξήρε τη συμβολή του κ. Δημάρχου και ανήγγειλε τον περαιτέρω εμπλουτισμό της Βιβλιοθήκης με νέες εκδόσεις.

Η αίθουσα που στεγάζει την Βιβλιοθήκη - Αναγνωστήριο του Ιερού Προσκυνήματος έλαβε το όνομα "Αίθουσα Ιερομονάχου Αγαθαγγέλου Καλλίγερου", ο οποίος ήταν και ο κτήτωρ του νέου Καθολικού της Ιεράς Μονής κατά το 1857.

----------------------------------

Πηγή:  romfea.gr

Λαμπρός ο Εορτασμός της Παναγίας στα Κύθηρα (ΦΩΤΟ) 

  

    Το νησί των Κυθήρων εόρτασε λαμπρά την Παναγία τη Μυρτιδιώτισσα στο ομώνυμο Ιερό Της Προσκύνημα όπου ευρέθη και φυλάσσεται η Θαυματουργή Της Εικόνα.

     Συνεορταστές στη λαμπρά εορτή ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως και Σαμοθράκης κ. Άνθιμος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ελασσόνος κ. Χαρίτων, που χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό και ωμίλησε περί της Θείας Χαράς και Ευφροσύνης που υπάρχει μόνο μέσα στην Ορθόδοξη πίστη και λατρεία, αντιπαραβάλλοντάς την με την πλαστή "χαρά" της αμαρτίας και της ανηθικότητας που δυστυχώς κυριαρχεί σήμερα.

    Ανήμερα της εορτής τελέσθηκε το Πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβ. Αλεξανδρουπόλεως ο οποίος ωμίλησε περί του προσώπου της Παναγίας και του ρόλου Της στη σωτηρία των ανθρώπων.

    Ακολούθησε η περίλαμπρη Ιερά Λιτανεία της Θαυματουργού Εικόνος υπό τους παιάνες της Φιλαρμονικής της Πολεμικής Αεροπορίας η οποία βρέθηκε στο νησί μετά από αίτημα του Δημάρχου αλλά και υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής Ποταμού Κυθήρων που πάντα συνοδεύει την Ιερά Εικόνα της Μυρτιδιώτισσας.

    Παρέστησαν οι Βουλευτές κ. Κώστας Τσιάρας (Καρδίτσας, ΝΔ), Κώστας Κατσαφάδος (Ά Πειραιώς, ΝΔ), ο Δήμαρχος Κυθήρων κ. Ευστράτιος Χαρχαλάκης με το Δημοτικό Συμβούλιο, ο Δήμαρχος Κισσάμου Χανίων κ. Θεόδωρος Σταθάκης, οι στρατιωτικές, λιμενικές και αστυνομικές Αρχές του νησιού, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εγχωρίου Περιουσίας κ. Παναγιώτης Κομηνός με τα μέλη της Επιτροπής, ο Διοικητής του Νοσοκομείου Κυθήρων κ. Δημήτρης Μοιρασγεντής, οι εκπρόσωποι όλων των Αρχών του νησιού και χιλιάδες προσκυνητών από όλη την Ελλάδα και ιδιαίτερα από την Πελοπόννησο και την Κρήτη.

     Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων κ. Σεραφείμ απηύθυνε θερμές ευχαριστίες προς τους παριστάμενους Αρχιερείς, τον Ιερό Κλήρο, τους επισήμους προσκεκλημένους, την Δημοτική Αρχή, την Εγχώριο Περιουσία και το Εκκλ. Συμβούλιο, ενώ ιδιαίτερα ευχαρίστησε την Φιλαρμονική της Πολεμικής Αεροπορίας αλλά και την Φιλαρμονική Ποταμού για την άψογη παρουσία τους.

      Παραίνεσε δε τους κυβερνώντες να μην απομακρύνουν την Εθνική μας Παιδεία από την ελληνορθόδοξη παράδοση που κράτησε και κρατά το Γένος μας όρθιο και ζωντανό μέσα στους αιώνες των ταραχών και της μισαλλοδοξίας.

Εκοιμήθη η συγγραφέας Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη    

Του Αιμίλιου Πολυγένη

---

Εκοιμήθη σήμερα, Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 08.15 το πρωί σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr, η γνωστή συγγραφέας Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη.

Να αναφερθεί ότι η συγγραφέας ήταν απλός άνθρωπος, ενώ μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής της είχε μεγάλη αγωνία για τα παιδιά και την παιδεία λέγοντας χαρακτηριστικά στους δικούς της ανθρώπους ότι «ανησυχώ να μη χαθεί η πίστη».

Η οικογένεια της αείμνηστης συγγραφέος ζητά να μην κατατεθούν στεφάνια, και τα χρήματα αυτά να αποσταλούν στο Γηροκομείο Πειραιώς.

Τέλος η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου και ώρα 16.00, στον Ιερό Ναό Αγίου Νεκταρίου Κηφισιάς αφού η αείμνηστη συγγραφέας τα τελευταία χρόνια ήταν κάτοικος Κηφισιάς.

Βιογραφικό Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη
Γεννήθηκε στην Καβάλα και σπούδασε στη Σχολή Γενικών Σπουδών στη Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών και στη Σχολή Δημοσιογραφίας[1] της Πανεπιστήμιο της Δαμασκού.
Έχει γράψει πολλά βιβλία, όχι μόνο για παιδιά ή νέους... αλλά και για ενήλικες!
Είναι μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου[2] και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς.
Βραβεύτηκε το 1964 από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τρεις φορές από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, καθώς και από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Πάδουας.[3]
Το όνομα της Γρηγοριάδου-Σουρέλη έχει αναγραφεί στον τιμητικό πίνακα του Διεθνούς Βραβείου Άντερσεν.
Το 1980, η Ακαδημία Αθηνών, της απένειμε βραβείο για την προσφορά της, με το έργο της, στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία.[1]

Πηγή: http://www.romfea.gr/diafora/10497-ekoimithi-i-suggrafeas-galateia-grigoriadousoureli

ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΝΟΡΙΑ

ΣΤΡΑΤΟΣ ΧΑΡΧΑΛΑΚΗΣ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Γυμνάσιο - Λύκειο:

Από τα 6 δρομολόγια πραγματοποιούνται κανονικά τα 4. Υπάρχει πρόβλημα στο δρομολόγιο από Αραίους - Μυλοπόταμο - Πιτσινιάνικα - Δρυμώνα & 1η στάση Λιβαδίου, καθώς επίσης και στο δρομολόγιο από Δόκανα - Φρατσια - Άγιο Ηλία - Γουδιάνικα - Κάτω Λιβάδι, λόγω του ότι οι 2 μειοδότες των γραμμών παραιτήθηκαν από αυτά τα δρομολόγια μόλις την Παρασκευή 9/9. Ξεκίνησε η διαδικασία για να κατοχυρωθούν στον επόμενο μειοδότη.

Δημοτικό Χώρας - Καρβουνάδας και Νηπιαγωγείο Λιβαδίου:

Όλα τα δρομολόγια των λεωφορείων (3 στο σύνολο) ξεκίνησαν κανονικά.
Δεν έχει ξεκινήσει κανένα δρομολόγιο ταξί λόγω του ότι οι μεταφορείς με ταξί δεν συμμετείχαν στο διαγωνισμό καθότι όπως δήλωσαν ήταν τελείως λάθος και ελλιπής ο σχεδιασμός των δρομολογίων με ταξί. Τα ορθά δρομολόγια έχουν υποβληθεί στην Περιφέρεια η οποία υποχρεούται να κινήσει γρήγορα τις σχετικές διαδικασίες.

Δημοτικό Σχολείο & Νηπιαγωγείο Ποταμού:
Τα δρομολόγια με λεωφορείο ξεκίνησαν αλλά υπάρχει μια μικρή εμπλοκή διότι το 1 μικρό λεωφορείο δεν μπορεί επαρκώς να καλύψει τα παιδιά. Όποτε υπάρχουν διαβουλεύσεις ανάμεσα σε Σχολείο, Περιφέρεια και μεταφορείς.
Τα δρομολόγια με ταξί έχουν ξεκινήσει πλην ολίγων (3-4) που είτε δεν συμμετείχαν στον διαγωνισμό είτε δεν είχαν υποβάλλει σωστά τα δικαιολογητικά και την προσφορά τους.

Πηγή: Στράτος Χαρχαλάκης (facebook)

Πρόγραμμα τέλεσης του Αγιασμού για την έναρξη του νέου σχολικού έτους 2016-2017 ανά εκπαιδευτικό ίδρυμα

Κυριακή προ της Υψώσεως

"Με το Σταυρό του Χριστού πέθανε για εμένα ο κόσμος και εγώ για τον κόσμο",λέει ο απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας επιστολή του. Πράγματι παράξενη αυτή η φράση. Τι να σημαίνει άραγε; Ότι οι χριστιανοί δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον κόσμο; Ότι ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν κάτι νεκρό, χωρίς σημασία για τους χριστιανούς; Όχι βέβαια.


Ο Χριστός, όπως λέει προφητικά στο μυστικό μαθητή Του Νικόδημο στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, με τη σταύρωσή Του ήρθε να σώσει τους ανθρώπους. Μας έδωσε ο Χριστός τη δύναμη, την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε τις δυνάμεις αυτές που λυμαίνονται τον κόσμο. Να νικήσουμε την αμαρτία και τους πειρασμούς είτε  προέρχονται από μέσα μας είτε από εξωτερικούς παράγοντες. Όσο ο κάθε βαπτισμένος χριστιανός μένει ενωμένος με το σώμα του Χριστού, με την Εκκλησία, έχει τη δύναμη να αντισταθεί στις επιθέσεις του πονηρού. Γιατί ο Χριστός γι'αυτό υπέμεινε  τα φρικτά βασανιστήρια και τη σταύρωση. Για να δώσει τη δυνατότητα σε εμάς να απελευθερωθούμε από το ζυγό της αμαρτίας. Και γι'αυτό μόνο για ένα πράγμα επιτρέπεται να καυχιέται ένας χριστιανός: Για το σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας.

Πηγή: http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/09/blog-post_60.html

Ένα θαυμαστό γεγονός που μου συνέβη

     Σαν σήμερα πριν από 10 χρόνια (6/9/2006) έφτασε  στο μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Πανορμίτη στη νήσο Σύμη, ένα πλαστικό μπουκαλάκι  που είχα ρίξει στη θάλασσα, μεταξύ Αίγινας και Πειραιά, το Μάιο του 2004. Το μπουκαλάκι περιείχε κάποια χρήματα, ένα χαρτί με ονόματα υπέρ υγείας, κάποια αιτήματα, τα στοιχεία μου, και μία εικόνα μικρή της Αναστάσεως. Το μετέφερε μία κυρία που το βρήκε  στην παραλία της Αίγινας και ήρθε να προσκυνήσει τον Ταξιάρχη. Έφτασε μετά από δυόμιση χρόνια χωρίς να χαθεί αυτό  και τα χρήματα που είχε μέσα.
    Μετά από λίγες μέρες, το Σεπτέμβριο  του 2006, έλαβα από το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ του Πανορμίτη στη Σύμη, μία επιστολή που έλεγε πως διαβάστηκαν στο Καθολικό τα ονόματα υπέρ υγείας που είχα στείλει. Ο φάκελος περιείχε ακόμη και την απόδειξη των χρημάτων.  Ένα χρόνο μετά, επισκέφτηκα με το σύζυγό μου το μοναστήρι του Αρχαγγέλου, είδα από κοντά το μπουκαλάκι και ευχαρίστησα τον Αρχάγγελο για το θαύμα του. Πρώτα ο Θεός, το Νοέμβριο που θα γεννηθεί το τέταρτο παιδί μας θα πάρει το όνομα  Μιχαήλ.
   Αυτά τα αναφέρω προς δόξαν του Αρχαγγέλου και Αρχιστράτηγου Μιχαήλ, Τον οποίον  εορτάζουμε σήμερα με την ανάμνηση του εν Χώναις θαύματος.

Το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Πανορμίτη στη Σύμη

Τα καραβάκια και τα μπουκαλάκια που φτάνουν δια θαλάσσης στο μοναστήρι

Το μπουκαλάκι που έριξα στη θάλασσα

Το θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς (ή Κολασσαίς) - α' μισό 12ου αι. μ.Χ.

     Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.

     Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ' αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι' αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ

Ο Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

ΘΕΟΛΟΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

    
   Μέλος της αδελφότητος "Ο ΣΩΤΗΡ", πολυγραφότατος συγγραφέας, έγκριτος θεολόγος με αγωνιστικό και ιεραποστολικό  φρόνημα μέχρι των τελευταίων ημερών του, ο κ. Βασιλειάδης απεβίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 4-9-16. Γενιές Ελλήνων φοιτητών, θεολόγων, επιστημόνων, ιερωμένων, τον συνάντησαν και εμπνεύστηκαν από τον γεμάτο Χριστό λόγο του. Είδαν στο πρόσωπο του τον μελετητή Θεολόγο, τον κατηρτισμένο Ομιλητή, τον μαχητικό Συγγραφέα. Πολύ λίγα τα όσα μπορεί κανείς να πει για αυτό τον Συνεπή Χριστιανό με την τεράστια παρακαταθήκη που άφησε. Την ευχή του νά 'χουμε.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεσθεί από τον

Ι.Ν. Αγ. Νικολάου Πευκακίων 

την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου στις 12.00 

Ταινίες για παιδιά

Η Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης μετά την επιτυχημένη 

οπτικοακουστική παρουσίαση του βίου

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΤΟΥ ΙΟΡΔΑΝΙΤΗ

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία, Animation: Θοδωρής Σαράφης

Μουσική: Χρήστος Μαραγκουδάκης

παρουσιάζει την ταινία

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ,

ΑΠΟ ΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία, Animation: Θοδωρής Σαράφης
Μουσική: Χρήστος Μαραγκουδάκης

  Ο ΜΙΚΡΟΥΛΗΣ

(παιδικό παραμύθι) 

 

η Παράξενη πόλη 

          Μιά φορά και έναν καιρό υπήρχε μια πολύ παράξενη πόλη.  Η πόλη αυτή ήταν τόσο μεγάλη που για να την δείς όλη, έπρεπε να σκαρφαλώσεις μέχρι... το φεγγάρι. 
        Σε αυτή την πολιτεία υπήρχαν πάρα πολλά πολλά σπίτια, το ένα πάνω στο άλλο, και το ένα δίπλα στο άλλο, σαν πολύχρωμα σπιρτόκουτα. Άλλα ήταν βαμμέννα κόκκινα, άλλα πράσινα, άλλα κίτρινα και άλλα ότι άλλο χρώμα φανταστείς. Είχαν ακόμη και το αγαπημένο σου χρώμα. Ξέχασα όμως να σου πω, ότι τα σπιρτόκουτα αυτά δεν είχαν καθόλου βεράντες, και βέβαια δεν είχαν και καθόλου γλάστρες, και αφού δεν είχαν γλάστρες, δεν είχαν και καθόλου λουλούδια. Κρίμα. 
       Κάποιες φορές που πλησίαζε ο ήλιος μήπως και δεί κανένα φυλλαράκι ξεχασμένο να το ζεστάνει, κάνα παιδικό κεφαλάκι να το χαϊδέψει με τις ακτίνες του, ακουγόντουσαν κάποιοι πολύ παράξενοι ήχοι από αυτή την πόλη. Μπίιιιιπ, μπούουουμ, μπάααμ... και ξεμπάμ. Ο ήλιος τα άκουγε αυτά, τρόμαζε, έκλεινε τα μεγάλα του αυτιά, και κρυβόταν. Το απογευματάκι, λίγο πρίν πάει να φωτίσει αλλού, προσπαθούσε να ξαναβγεί κάτι να δεί με τα πελώρια μάτια του. Μα και πάλι μπούουουμ μπάαααμ μπίιιιιπ και ... ξεμπίπ, και πάλι δεν τα κατάφερνε. Και όχι μόνο αυτό. Ήταν και κείνο το βρώμικο και σκούρο γκρί σύννεφο που βρώμαγε, διότι ποτέ δεν πλενόταν, και του έκλεινε τον δρόμο. "Δεν πειράζει"  έλεγε ο Ήλιος καλόκαρδα, "την επόμενη φορά, θα καταφέρω να δώ από κοντά αυτή την τόσο πολύχρωμη, φασαριόζικη μα και τόσο παράξενη πόλη". (συνεχίζεται)

 

Ο πρώτος γάμος στη Θεία Λειτουργία στο Λουγκουζί

28 Αυγούστου 2016

   Την Κυριακή 28 Αυγούστου ένα μεγάλο γεγονός έγινε στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος στο Λουγκουζί. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε το μυστήριο του γάμου του Αριστοτέλη και της Μαγδαληνής, δύο παιδιών που έχουν σπουδάσει  που γνωρίζουμε στην Ελλάδα. Με τη χάρη και την ευλογία του Θεού, ο Αριστοτέλης Ασήμουε πρόκειται να χειροτονηθεί διάκονος και ιερέας και να διακονήσει σε μία νέα ενορία στα Νότια της Ουγκάντας στην περιοχή του Καμπάλλε.

    Ήταν μία τρανή ημέρα για την ενορία μας, αλλά και για το χωριό του Λουγκουζί. Από μέρες πριν ολόκληρο το χωριό βρισκόταν σε προετοιμασίες. Να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Την ημέρα ωστόσο έκανε  λαμπρότερη  η παρουσία τριών επισκόπων. Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καμπάλλας και πάσης Ουγκάντας κ.Ιωνά,του Σεβασμιωτάτου μητροπολίτου Κυθήρων κ.κ. Σεραφείμ, ο οποίος είχε έρθει για τον σκοπό αυτό από την Ελλάδα, αφού είναι ο πνευματικός πατέρας της Μαγδαληνής, και του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπουρούντι και Ρουάντας κ.κ. Ιννοκεντίου .

   Στο μυστήριο παρευρέθηκε ακόμη πλειάδα ιερέων και διακόνων.

Η ακολουθία ξεκίνησε με τον Όρθρο, ενώ στο τέλος της ακολουθίας έγινε η ακολουθία του Αραβώνος. Κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας ,μετά την είσοδο τελέσθηκε το μυστήριο του γάμου και ακολούθησε η Θεία Λειτουργία.

Ήταν μία μοναδική ευκαιρία για όλους μια και ήταν η πρώτη φορά που τελέσθηκε το πρώτο μυστήριο γάμου στον Ναό μας.

Μετά το μυστήριο ακολούθησε φαγητό για όλους, καλωσορίσματα, ομιλίες, παραδοσιακά τραγούδια και χοροί από τους Μπαγκάντα και τους Μπατσίγκα.

    Να ευχηθούμε ο Θεός να ευλογεί την ευλογημένη συζυγία του Αριστοτέλη και της Μαγδαληνής και να τους αξιώσει να αναλάβουν το δρόμο της ιερατικής διακονίας και αποστολής στην Νότια Ουγκάντα.