ΦΩΤΟΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ-ΠΑΥΛΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ  ΚΥΘΗΡΩΝ κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝΤΟΣ  ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ κ.κ. ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ

 

Η έκθεση αυτή είναι αφιερωμένη στους σωματικά - μα για εύλογες αιτίες - απόντες.
Σε αυτούς που γονάτισαν και είπαν ένα "Κύριε Ελέησον τον δούλο σου διακο-Παύλο".
Σε αυτούς που ήταν σωματικά και πνευματικά παρόντες, και σε αυτούς που κοπίασαν στα της χειροτονίας, το ευλογημένο αυτό Σαββατοκύριακο.
Πολλές ευχαριστίες στην εταιρεία "Studio GX7" του Γιώργου και της Χριστίνας Καλλίκα και στο 7μελές προσωπικό τους, για την υπέροχη φωτογραφική και οπτικοακουστική κάλυψη του Μυστηρίου της Χειροτονίας.

Οι ”τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Οι ”τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Περπατούσα στην παράλια της Θεσσαλονίκης απόγευμα προς βράδυ, όταν ένας τοξικομανής με πλησίασε.

Δε μου ζήτησε λεφτά, άλλα με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω μια ροκα (καλαμπόκι) που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρο πάγκο που είχε στήσει.

Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο. Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ επειδή χρωστούσε στον καλαμποκά και ίσως να μη του έδινε!

Πήγα και αφού του την έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του ή αν ντρέπομαι! Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.

Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!

Φίλε, μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην Τον στεναχωρώ!!!

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω όταν θα πάω μπροστά Του να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!

Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι.Ναού Κυρίλλου και Μεθοδίου.

Μου λέει… πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ)

Και κάθε βράδυ πάλι πηγαίνω και λέω… δεν τα κατάφερα συγγνώμη! Ή λέω … σήμερα κάπως το πάλεψα ευχαριστώ!!!

Έζησα στα λόγια αυτού του ανθρώπου στιγμές από τα συναξάρια!

Του έδωσα κάτι λεφτά και του είπα από αύριο να πηγαίνει στην εκκλησία και να παίρνει κερί αλλά να προσεύχεται και για τη δικιά μου ψυχή. Με διαβεβαίωσε ότι τα λεφτά δε θα τα χαλάσει και ότι θα τα δώσει όλα μαζεμένα εκεί για να μην μπαίνει στον πειρασμό και τα ξοδέψει, και κάθε μέρα θα παίρνει 2 κεριά.

Του λέω με λένε Νίκο. Μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να με θυμάται αφού κανείς δεν κάθεται μαζί του και έτσι δεν έχει φίλους και γνωστούς.

Δε ρώτησα πολλά γι αυτόν. Δεν ήθελα να νιώσει ότι παραβιάζω την παράξενη ζωή του με την αδιακρισία μου.

Την ώρα που έφευγα, μου είπε ότι χάρηκε που έκατσα μαζί του και ότι του έκανε καλό η παρέα.

Τώρα εσείς που διαβάζεται αυτό κείμενο καταλαβαίνετε καλά ποιος από τους δυο ωφελήθηκε!

Πριν τη συνάντηση μου με αυτόν τον άνθρωπο, είχα σκέψεις ότι όλη μου η ζωή είναι ένα ζόρι και ότι όλο δυσκολίες αντιμετωπίζω.

Πάνω που πήγαινε να με πάρει από κάτω, ήρθε στο δρόμο μου αυτή η ψυχή.

Πως μετά να μην πω ότι Θεός μας αγαπάει; Πώς;

Πολύ μας αγαπάει……………

Εν τω μεταξύ μάλλον από σήμερα και για λίγες τουλάχιστον ημέρες, ένας τοξικομανής προσεύχεται και για μένα!

Να δείτε που οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι ”τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Κύριος φωτισμός μου!

Ευχαριστώ για όλα παράξενε φίλε.
Πηγή: http://agios-panteleimon.gr

«Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού γνώρισα τον Τάκη»

Όταν ήμουν στην Έκτη Δημοτικού έγινε κάτι μαγικό….γνώρισα τον Τάκη!

Ο Τάκης ήταν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες, κάποια χρόνια μεγαλύτερος μου. Ήταν η μασκότ της περιοχής με την κακή, κάκιστη έννοια…. Τα παιδιά τον κορόιδευαν…Οι μεγάλοι τον κορόιδευαν, όλοι τον κορόιδευαν και τον περιγελούσαν κι έκαναν πλάκα με τον Τάκη.

Με τον τρόπο που μιλούσε ή προσπαθούσε να μιλήσει, με τις άναρθρες κραυγές του, με τις άτσαλες κινήσεις και τους μανιερισμούς του, με το γέλιο του και το ορθάνοιχτο στόμα του. Κι εκείνος γελούσε ακόμη περισσότερο προκαλώντας ακόμη περισσότερο τις κοροϊδίες και τα πειράγματα.

Ήταν η πρώτη ημέρα στην Έκτη τάξη και θυμάμαι την μαμά του Τάκη, να τον κρατά από το χέρι ολόκληρο άντρα και να μιλά με το δάσκαλο.

Έκλαιγε, έκλαιγε γοερά και θυμάμαι μια φράση που άκουσα στα κλεφτά «Θα γονατίσω εδώ μπροστά σας, να σας φιλήσω τα πόδια. Σας ικετεύω, σας παρακαλώ, σας παρακαλώ»….Δεν το ήξερα τότε, μα έβλεπα μια Ικέτιδα…

Αμέσως μετά ο Τάκης μπήκε στην τάξη με το δάσκαλο κι έγινε χαμός. Γέλια, φωνές, λες κι ήρθε το τσίρκο…Ο δάσκαλος δεν μας μάλωσε, δεν είπε τίποτε…έβαλε τον Τάκη να καθίσει στο πρώτο θρανίο και μας ανακοίνωσε πως κάθε λίγες ημέρες ένα νέο παιδί από όλους εμάς θα καθόταν δίπλα στον Τάκη και θα είχε την ευθύνη του, έτσι ώστε ο Τάκης να μην χάνει τα μαθήματα, να βρίσκει τα μολύβια και να μαζεύει τα πράγματα του, να έχει βοήθεια στο διάβασμα….

Φρίξαμε! Θα καθόμασταν μαζί με τον Τάκη; Μα ο Τάκης έχει σάλια. «Θα του μάθετε να τα σκουπίζει.»

Μα ο Τάκης μας πειράζει, μας χτυπάει, μας ενοχλεί. «Θα σταματήσετε να τον πειράζετε, να τον χτυπάτε, να τον ενοχλείτε.»

Μα ο Τάκης δεν ξέρει να διαβάζει καν…»Θα τον βοηθήσετε εσείς, να μάθει να διαβάζει…»

Κι έτσι εκείνη η τάξη στην Έκτη Δημοτικού εκείνη την αξέχαστη χρονιά…ανέλαβε τον Τάκη. Κάθισα κι εγώ μαζί του σαν ήρθε η σειρά μου και τον θυμάμαι τόσο χαρούμενο και γελαστό, τόσο γενναιόδωρο για τη βοήθεια, τόσο αγωνιστή και τόσο ευτυχισμένο…για πρώτη φορά!

Θυμάμαι να προσπαθώ να τον κάνω να πει το όνομα μου κι όταν τα κατάφερε τι απίθανο ήταν εκείνο το χειροκρότημα και το άναρθρο δυνατό του γέλιο με το λαμπερό πρόσωπο θα μου μείνει αξέχαστο!

Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης είχε μάθει να διαβάζει, μάζευε τα πράγματα του και πάντα ερχόταν προετοιμασμένος για την επόμενη ημέρα και το πιο σημαντικό είχε φίλους. Έπαιζε μαζί με τα αγόρια ποδόσφαιρο και με τα κορίτσια κυνηγητό κι αν και ήταν άτσαλος και αργός πάντα ήταν μαζί μας στα ομαδικά παιχνίδια.

Έκανε για πρώτη φορά παρέλαση, περήφανος κι όλοι τον χειροκροτούσαν παρόλο που έχανε το βήμα του, επιτέλους αποδεκτός μπροστά σε όλους εκείνους που τον είχαν σαν παιχνίδι.

Στο τέλος της χρονιάς ο Τάκης ήταν ο προστατευόμενος μας, κανείς δεν τον πείραζε, κανείς δεν τον ενοχλούσε, δεν ανεχόμασταν λέξη για εκείνον…Ο Τάκης είχε γίνει από ιδιαίτερος ξεχωριστός…Σπάνιος κι ήταν δικός μας και νιώθαμε κι εμείς ξεχωριστοί μαζί του.

Την τελευταία ημέρα στο σχολείο, θυμάμαι την μαμά του Τάκη. Κρατούσε στα χέρια της τα χέρια του δασκάλου, είχε το πρόσωπο της κολλημένο σε εκείνα τα ντροπαλά του χέρια, τα φιλούσε κι έκλαιγε κι έκλαιγε με λυγμούς, ψιθυρίζοντας «ευχαριστώ, ευχαριστώ…».

Ήταν η τελευταία του χρονιά στο σχολείο…η Έκτη Δημοτικού. Δεν πήγε ποτέ στο γυμνάσιο ο Τάκης…Η μαμά μου ακόμη τον θυμάται και κλαίει κι ακόμη θυμόμαστε εκείνον το δάσκαλο, τον καταπληκτικό εκείνο άνθρωπο που μας έκανε το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσε να κάνει ένας δάσκαλος…Μας έκανε υπεύθυνους ανθρώπους. Μας έκανε ανθρώπους!!!

Εκείνον τον απίθανο μπουρλοτιέρη που έβαλε φωτιά στα όνειρα μας…Δραγανίδης ήταν το όνομα του. Δεν έχω γράψει ποτέ μου ονόματα μα θα κάνω μιαν εξαίρεση για αυτόν τον ξεχωριστό παιδαγωγό. Ο κύριος Δραγανίδης…νέος, ξανθός, μουσάτος, ψηλός, αδύνατος κι όμορφος, σαν το Χριστό τον ίδιο. Όπου κι αν είσαι δάσκαλε, καλή σου ώρα και σε ευχαριστώ!

Πριν λίγα χρόνια γεννήθηκαν τα παιδιά μας κι ήμασταν ευτυχισμένοι πολύ….μα για ένα αγαπημένο μας ζευγάρι η ευτυχία είχε πίκρα και πόνο όταν διαπιστώθηκε πως ο πανέμορφος γιος τους μεγαλώνοντας ανέπτυσσε κάποιες ιδιαιτερότητες στην νοητική και κινητική του ανάπτυξη…

Ο δρόμος είναι ατελείωτος για το γονιό…μα όλα τα μπορεί για το παιδί του. Μαθαίνει πως ο δρόμος έχει αγώνα και προχωρά προσπερνώντας εμπόδια…ιδιαίτερα στη χώρα μας κι εκεί που όλα μπαίνουν σε ένα ρυθμό και ο γονιός χαλαρώνει λίγο, έρχεται η ώρα το παιδί να μπει στην Δημόσια Εκπαίδευση…και ο γονιός να γίνει, η μαμά του Τάκη!

Έτσι με φρίκη διαπιστώσαμε εν έτη 2010 και πολύ κάτι…γονείς να μαζεύουν υπογραφές για να φύγει από τα νήπια το ιδιαίτερο παιδί που ρίχνει το επίπεδο Χάρβαρντ των παιδιών τους…Ένα παιδί γελαστό κι ήσυχο, χωρίς ίχνος επιθετικότητας, που το μόνο του έγκλημα ήταν πως ήταν αργό και καθυστερούσε το ρυθμό στην τάξη.

Και ξαφνιαστήκαμε ακόμη περισσότερο, γιατί αυτοί οι γονείς που έβαλαν τις υπογραφές τους…δεν μας ήταν άγνωστοι.

Ζήσαμε τους φίλους μας να αντιστέκονται, να παλεύουν με ένα θηρίο…Το σύστημα και το σύστημα να νικά…ξανά και ξανά!

Ζήσαμε δασκάλους μικρούς, μικρότερους των περιστάσεων, να μην θέλουν να παλέψουν για ένα παιδί που έχει ανάγκη, πολλή μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα νήπια του επιπέδου Χάρβαρντ, που ήξεραν κιόλας να κόβουν, να κολλούν και να λένε βου – α, βα! πολύ πιο γρήγορα από εκείνον…τον μικρό ξεχωριστό γιο των φίλων μας…

Και τα κατάφεραν! Τον έδιωξαν…

Κι οι γονείς συντετριμμένοι σαν τη μαμά του Τάκη έψαχναν να βρουν κάποιον…κάποιον γενναίο, κάποιον με όραμα…κάποιον άνθρωπο…Και βρήκαν.
Βρήκαν πολλούς!Γιατί υπάρχουν…

Θυμάμαι τη φίλη μου, τη μαμά, με πόση αξιοπρέπεια να στέκεται μπρος μου με τα μάτια θολά λέγοντας μου » Κάθε αρχή της χρονιάς ο ίδιος αγώνας…Κάθε αρχή της χρονιάς τρέμω…»
Τρέμει γιατί στην χώρα αυτή δεν υπάρχει σχέδιο ή πρόγραμμα για τους ιδιαίτερους ανθρώπους.

Ελπίζεις να πέσεις σε καλό δάσκαλο, σε καλό διευθυντή, σε καλό άνθρωπο…
Το αγόρι μας τα κατάφερε κι έμαθε να γράφει και να διαβάζει και να μιλάει και να λύνει μαθηματικές ασκήσεις, γιατί έχει για μαμά, «την μαμά του Τάκη»…και για δασκάλους ανθρώπους μα Α κεφαλαίο….

Όμως… όλα αυτά τα έγραψα για άλλο λόγο…γιατί έρχεται η ώρα του θερισμού και μπορεί να γεννήσεις ένα φυσιολογικό υγιέστατο πανέμορφο στα μάτια σου παιδί μα να είσαι προσεκτικός και ταπεινός…γιατί η ζωή έχει γυρίσματα πολλά.

Τα παιδιά βρίσκουν τον τρόπο να περιθωριοποιήσουν, να κοροϊδέψουν, να ταπεινώσουν…και σήμερα μπορεί να είναι διαφορετικός ο Τάκης, μα αύριο ποιος ξέρει ίσως να είναι διαφορετικό το δικό μας παιδί….

Για πολλούς και ασήμαντους λόγους…Δεν χρειάζεται να είναι κάτι σοβαρό, μην νομίζουμε πως μόνο τα σοβαρά μας κάνουν ιδιαίτερους…Στα μάτια των παιδιών, το δικό μας παιδί, μπορεί να είναι διαφορετικό ή ιδιαίτερο γιατί έχει μακριά μαλλιά, γιατί μιλά πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, γιατί τσεβδίζει, γιατί κλαίει πολύ ή γιατί είναι φωνακλάδικο, γιατί είναι φαφούτικο, γιατί είναι γκρινιάρικο, γιατί παριστάνει το μάγκα, γιατί είναι κοντύτερο ή ψηλότερο από τα παιδιά της ηλικίας του, γιατί είναι παχουλό, ή πολύ αδύνατο, γιατί δεν μπορεί να τρέξει γρήγορα, γιατί δεν μπορεί να βάλει καλάθι στο μπάσκετ, γιατί το θεωρούν άσχημο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει το ίδιο καλά ή γρήγορα με τα υπόλοιπα παιδιά, γιατί δυσκολεύεται στα μαθήματα, γιατί είναι πιο σκούρο το δέρμα του ή πιο ανοιχτό…ποιος ξέρει;

Τα παιδιά βρίσκουν λόγους για να γίνουν σκληρά με τη διαφορετικότητα και τότε…θα έρθει η σειρά μας να νιώσουμε το περιθώριο μέσω του παιδιού μας….Θα νιώσουμε τον πόνο και την απόγνωση και τότε θα γίνουμε «η μαμά του Τάκη»! κι ίσως αυτό να είναι παροδικό μιας και το παιδί μας μπορεί να αλλάξει, να ψηλώσει, να αδυνατίσει, να κόψει τα μαλλιά του και να μην είναι πια διαφορετικό…όμως ο Τάκης θα είναι για πάντα Τάκης κι η μαμά του θα έχει για πάντα να αντιμετωπίζει γονείς σαν εμάς που θεωρούμε τα παιδιά μας ανώτερα και σημαντικότερα και μπορεί να ξεχάσουμε πως είμαστε άνθρωποι και να γίνουμε…κάτι άλλο. Τότε θα έχει έρθει για εμάς η ώρα του θερισμού…

Όχι, η ζωή δεν εκδικείται, η ζωή εκπαιδεύει και για κάποιους, ήρθε…η ώρα της εκπαίδευσης. Η ζωή θα βρει τρόπο να μας εκπαιδεύσει…κι ας μην χρειαστεί αυτό να γίνει με πόνο. Οπότε ας κάνουμε χρήσιμη μια σκληρή εμπειρία, ας εκπαιδευτούμε κι ας εκπαιδεύσουμε κι εμείς τα παιδιά μας στο να αποδέχονται την διαφορετικότητα. Μόνον έτσι θα μάθουν να αναγνωρίζουν την περιθωριοποίηση για να την αποφεύγουν είτε ως θύτες, είτε ως θύματα, είτε ως απλοί παρατηρητές.

Έχε το νου σου λοιπόν, γιατί όλα στη ζωή αλλάζουν…Να το θυμάσαι κάθε φορά που δεν θέλεις έναν Τάκη να σταθεί δίπλα στο τέλειο πλάσμα σου… Να θυμάσαι πως ίσως έρθει η στιγμή να δοκιμαστείς και να δοκιμαστείς σκληρά, πολύ σκληρότερα από όσο αξίζει σε άνθρωπο και σε γονιό και… τι θα γίνει τότε; Τι θα γίνει αν το πλάσμα σου σταματήσει να είναι «τέλειο»; Τι θα γίνει αν η ζωή θελήσει εσύ αύριο να είσαι η «μαμά του Τάκη»; Ικέτιδα στα πόδια ενός ξένου;

Με τεράστιο σεβασμό στις μαμάδες του κάθε Τάκη και πάνω από όλα σε εσένα…φίλη, γενναία μαμά του γενναίου σου παιδιού….

Γεια σας αγαπημένοι…Αισθάνομαι πελώρια συγκίνηση σήμερα με αυτό το θέμα που ανακίνησε μνήμες και συναισθήματα πολλά…Είμαστε όλοι γονείς του Τάκη…

Πηγή:http://www.mourlos.com/arthro/otan_imoun_stin_ekti_dimotikou_gnorisa_ton_taki

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ (160/2017)

«οὐαί οἱ λέγοντες τό πονηρόν, καλόν, καί τό καλόν, πονηρόν, οἱ τιθέντες τό σκότος φῶς, καί τό φῶς σκότος,
οἱ τιθέντες τό πικρόν γλυκύ, καί τό γλυκύ πικρόν!» (Ἡσ.ε’19).

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 160/2017)

Πρός
Τούς Πανοσ/τους καί Αἰδεσιμ/τους Ἱερεῖς καί
τούς ἀγαπητούς Γονεῖς, Διδασκάλους
καί Κηδεμόνας τῶν μαθητῶν καί μαθητριῶν τῶν Σχολείων
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

    «Ἄν ἐκ πρώτης ἡλικίας ὅρους αὐτῇ (τῇ νεολαίᾳ) πήξωμεν καλούς,
οὐ δεησόμεθα πολλῶν μετά ταῦτα πόνων,
ἀλλ΄ἡ συνήθεια νόμος αὐτοῖς (τοῖς νέοις) ἔσται λοιπόν».
 (Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, Ε.Π.Ε. 23,266).

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀγαπητοί Γονεῖς, Κηδεμόνες καί Διδάσκαλοι τῶν παιδιῶν μας,

    Μέ τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί τήν ἀνάγνωσι τῆς Εὐαγγελικῆς Περικοπῆς τοῦ σπορέως ἀρχίζει σήμερα ἐπίσημα ἡ περίοδος τῆς νέας Κατηχητικῆς καί πνευματικῆς σπορᾶς καί διακονίας εἰς τόν ἀγρόν τοῦ Θεοῦ, τό Θεῖο Γεώργιο τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας. Γεωργός τῶν καλῶν καί φυτουργός τῶν ἀγαθῶν εἶναι πρωτίστως καί κυρίως ὁ αἰώνιος καί ἀπαράμιλλος Θεῖος Διδάσκαλος Ἰησοῦς Χριστός. Καί μετά ἀπό Αὐτόν ἀκολουθοῦν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, οἱ ἅγιοι Πατέρες (τήν ἱεράν μνήμην τῶν ὁποίων ἑορτάζομεν σήμερον), οἱ Ἐπίσκοποι  καί οἱ λοιποί πνευματικοί σκαπανεῖς τῆς Ἐκκλησίας (Ἱεροκήρυκες, Ἱερεῖς, Κατηχηταί κ.ἄ).  

 
Γεώργιο Θεοῦ καί πνευματικός ἀγρός εἶναι ἡ Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μέ τίς κατά τόπους Ἐπισκοπές καί τίς Ἐνορίες των. Καί ὁ σπόρος, πού γονιμοποιεῖ τό πνευματικό χωράφι, τίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων, πού μέ κριτήριο τήν πνευματική τους γονιμότητα διακρίνονται σέ 4 κατηγορίες, δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ.
    Εἶναι ἀνάγκη, μεγάλη καί ἐπιτακτική ἀνάγκη, ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ νά προσφέρεται δαψιλῶς εἰς ὅλους τούς συνανθρώπους μας, μικρούς καί μεγάλους, νέους καί γέροντες, μεσήλικες καί οἰκογενειάρχες, ἐγγραμάτους καί ἀγραμμάτους. Ὁ ἁγνός, ὁ καθαρός, ὁ ἀπερίτμητος καί ἀσυμβίβαστος λόγος τοῦ Θεοῦ πρέπει νά προσεγγίζη καί νά διαποτίζη τίς ψυχές τῶν πιστῶν μέσα στήν ἀνήσυχη , ταραγμένη καί συγκεχυμένη ἐποχή πού διαβιοῦμε.
    Ἰδιαίτερα, καθῆκον ἐπιβεβλημένο τῆς ποιμαινούσης Ἐκκλησίας μας εἶναι ἡ ὀρθή διαποίμανσις καί διαπαιδαγώγησις τῆς νεολαίας μας, τῆς μαθητιώσης, σπουδαζούσης καί ἐργαζομένης νεότητος. Ἡ λατρευτική καί μυστηριακή ζωή, ἡ λειτουργική ἀγωγή καί ἡ Κατήχησις τῶν παιδιῶν, τῶν νέων καί τῶν νεανίδων μας, εἶναι ἕνα ἀπό τά κύρια καί πρωταρχικά μελήματα καί ἔργα τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας.
    Ἄς ἀκούσωμε στό σημεῖο αὐτό, σέ ἁπλῆ γλῶσσα, τόν ἄριστο ποιμένα καί παιδαγωγό, τόν μελίρρυτο ποταμό τῆς σοφίας, τόν χρυσορρήμονα Πατέρα καί Οἰκουμενικό Διδάσκαλο ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος τονίζει τά ἑξῆς: «Εἶναι δύσκολο πρᾶγμα ἡ νεότητα. Ἔχει ἀνάγκη μεγάλης προσοχῆς, καλῶν δασκάλων, παιδαγωγῶν, συνοδῶν, γονέων. Διότι εἶναι εὐχάριστο ὕστερα ἀπό προσπάθεια νά τήν δαμάσης. Ὅπως ἀκριβῶς ἕνα ζῶο ἀδάμαστο, ὅπως ἕνα θηρίο ἀτίθασο ἔτσι εἶναι ἡ νεότητα... Ἄν ἀπό τήν μικρή ἡλικία θέσωμε στούς νέους καλούς νόμους, δέν θά κουρασθοῦμε πολύ  μετά ἀπό αὐτούς. Στό ἑξῆς  ἡ ἱερή συνήθεια θά εἶναι νόμος γι΄αὐτούς. Ἄς μήν ἐπιτρέπωμε νά κάνουν τίποτα τό ἡδονικό, πού εἶναι καί βλαβερό, οὔτε νά τούς κάμωμε ὅλα τά χατήρια, ἐπειδή τάχα εἶναι παιδιά. Πρό παντός ἄς τά κρατᾶμε σέ σωφροσύνη. Γιατί ἡ ἀκράτεια  εἶναι πού καταστρέφει ἐπάνω ἀπό ὅλα τήν νεότητα... Τά παιδιά ἄς εἶναι ἔτσι σεμνά, ὥστε νά διακρίνωνται ἀπό τήν σεμνότητα τους καί τήν σωφροσύνη τους, γιά νά ἐπαινοῦνται καί ἀπό τούς ἀνθρώπους  καί ἀπό τόν Θεό. Ἄς μάθουν νά ἐξουσιάζουν τό στομάχι, νά ἀπέχουν ἀπό τήν πολυτέλεια, νά μήν σπαταλοῦν, νά εἶναι φιλόστοργοι. Νά μάθουν νά ἄρχωνται» (Ε.Π.Ε.23,266-270).
            Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
            Ἀγαπητοί Γονεῖς, Κηδεμόνες καί Διδάσκαλοι τῶν παιδιῶν,
    Ὁ ἄριστος χειραγωγός καί παιδαγωγός τῶν νέων, «ὁ χρυσοῦς τήν γλῶσσαν καί τήν καρδίαν» ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ βαθύς αὐτός γνώστης καί ὁδηγός τῶν νεανικῶν ψυχῶν, ἰδού πῶς μέ ὀλίγες καί ἐμπνευσμένες ὁδηγίες καί κατευθύνσεις ἔθεσε τίς ἀδιάσειστες βάσεις τῆς ὀρθῆς διαποιμάνσεως καί διαπαιδαγωγήσεως  τῆς νεολαίας μας.
    Ὅμως, εἶναι ἀλήθεια ὅτι τά παιδιά μας, οἱ νέοι μας σήμερα στροβιλίζονται μέσα στόν κυκεῶνα τῶν παράξενων καί ψυχοφθόρων συνθημάτων, ἰδεολογιῶν καί ἰδεοληψιῶν τῆς σύγχρονης ἐκρηκτικῆς ἐποχῆς μας καί ἀνεμοδέρνονται μέσα στή δίνη τοῦ ἀμοραλισμοῦ καί τῆς ἠθικῆς καί πνευματικῆς ἀποστασίας ἀπό τό Πανάγιο θέλημα τοῦ Τρισαγίου Κυρίου καί Θεοῦ μας. Ἐκκλησία, Οἰκογένεια , Σχολεῖο: οἱ τρεῖς βασικοί πόλοι ἕλξεως καί τά τρία πνευματικά ὀχυρά τῶν παιδιῶν μας, τῶν νέων ἀνθρώπων, ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὅτι ἡ Οἰκογένεια καί τό Σχολεῖο θά ἀποτελοῦν πνευματικές ὀάσεις καί θά ἐμπνέωνται καί θά καθοδηγοῦνται ἀπό τήν Ἑλληνορθόδοξη Παράδοσι καί τά Ἑλληνοχριστιανικά  ἰδεώδη.
    Ἀλλ΄ὅμως εἶναι λυπηρόν ὅτι ἡ πολιτική ἡγεσία τῆς Ἑλληνορθόδοξης Πατρίδας μας μέ τούς ἀντιχριστιανικούς  καί ἀσύμβατους πρός τό Σύνταγμα νόμους, πού ψηφίζει, (τό Σύνταγμα, ὡς γνωστόν, προστατεύει τόν ἱερό θεσμό τῆς οἰκογένειας καί προασπίζεται τά χρηστά ἤθη), ἀποπροσανατολίζει καί σπρώχνει σέ περιπέτειες καί ἀπρόβλεπτους ἠθικούς καί πνευματικούς κινδύνους τούς νέους καί τίς νεάνιδες τῆς πατρίδος μας. Πότε μέ τό «σύμφωνο ἐλεύθερης συμβίωσης» μεταξύ ἑτερόφυλων καί ὁμόφυλων, πότε μέ τίς «ἔμφυλες ταυτότητες» καί τώρα μέ τό «δικαίωμα» ἐπιλογῆς φύλου... Οἱ νομοθετοῦντες, δυστυχῶς, ἐπικαλούμενοι δῆθεν  ἀνθρώπινα δικαιώματα, δέν διακρίνουν ἤ δέν θέλουν νά διακρίνουν τό φυσικό ἀπό τό ἀφύσικο, τήν ὁμαλότητα ἀπό τήν ἀνωμαλία, τήν ἡμέρα ἀπό τήν νύκτα.  «Πᾶς οἶκος κατασκευάζεται ὑπό τινος, ὁ δέ τά πάντα κατασκευάσας Θεός» (Ἀπόστολος Παῦλος).
    Ἐθελοτυφλοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί καί δέν βλέπουν τήν ἁρμονία καί τήν νομοτέλεια στή φύσι; Δέν παρατηροῦν πῶς διαδέχεται ἡ ἡμέρα τήν νύκτα καί ὅτι δέν ἔχουμε ἀβράδυαστες ἡμέρες καί ἀξημέρωτες νύκτες; Δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός ἐδημιούργησε «τόν ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας, τήν σελήνην καί τούς ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός» καί ἡ φορά καί ἡ κίνησίς τους εἶναι ἀπό τήν ἀνατολή πρός τή  δύσι καί ὄχι ἀντίστροφα; Δέν διακρίνουν τήν σοφία τοῦ Θεοῦ στίς 4 διαφορετικές ἐποχές τοῦ χρόνου, πού ἡ μία διαδέχεται τήν ἄλλη, τήν δημιουργία τοῦ σύμπαντος κόσμου, τῶν ζώων, τῶν ἐντόμων καί τῶν πτηνῶν, πού ἀνήκουν σέ δύο γένη: τό ἀρσενικό καί τό θηλυκό; Δέν ἀναγνωρίζουν τήν ἀσύγκριτη ὑπεροχή τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ τελειοτέρου δημιουργήματος τοῦ Θεοῦ, τοῦ «Βασιλέως τῆς κτίσεως», πού ἀποτελεῖ μία ψυχοσωματική ὀντότητα; Εἶναι δύσκολο νά κατανοήσουν τήν διάκρισι τῶν δύο φύλων καί τό γεγονός ὅτι τό καθένα φῦλο (ἀρσενικό καί θηλυκό) ἔχει τήν ἰδιαίτερη ψυχοσωματική ἰδιοσυγκρασία καί σύνθεσι; Ἀγνοοῦν τούς βιολογικούς  ὅρους  τῆς φύσεως (γέννησις-ἀνάπτυξις-θάνατος) καί ὅτι, ὅπως αὐτοί οἱ ὅροι  δέν ἀναστέλλονται, οὔτε ἀνατρέπονται, ἔτσι καί στήν περίπτωσι τοῦ φύλου, πού εἶναι θεία παρακαταθήκη καί δῶρο Θεοῦ, δέν ἔχουμε προτίμηση ἤ ἐπιλογή, ἀλλά μόνον ἀποδοχή; Δέν γνωρίζουν ὅτι κάθε ἄνθρωπος γεννιέται μέ συγκεκριμένο τύπο φυλετικῶν χρωματοσωμάτων καί τό χαρακτηριστικό αὐτό εἶναι ἀναλλοίωτο διά βίου καί δέν ἀλλάζει ποτέ ὅσες ἐγχειρήσεις δῆθεν «ἀλλαγῆς φύλου» καί ὅσες -ὅποιες ἐπιλογές κι ἄν κάνουν διεστραμμένα μερικοί;
    Ἀπό αὐτή τήν περιδίνησι καί παραπλάνησι κινδυνεύουν οἱ νέοι μας σήμερα, πού ἰσχύει ἰδιαίτερα ὁ βιβλικός λόγος: «οὐαί οἱ λέγοντες τό πονηρόν, καλόν, καί τό καλόν, πονηρόν, οἱ τιθέντες τό σκότος φῶς, καί τό φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τό πικρόν γλυκύ, καί τό γλυκύ πικρόν!» (Ἡσ.ε’19)
    Ἄς σταθοῦμε στό πλευρό τῶν παιδιῶν μας, τῶν νέων καί τῶν νεανίδων, μέ ἰδιαίτερη φροντίδα, στοργή καί ἀγάπη, ἅγιοι Πατέρες καί ἀγαπητοί μας Γονεῖς, Κηδεμόνες  καί Διδάσκαλοι. Ἄς τά παρακινοῦμε γιά τόν Ἐκκλησιασμό, τό Κατηχητικό Σχολεῖο, τήν ἀκρόαση μιᾶς ἐποικοδομητικῆς  ὁμιλίας, τήν συμμετοχή σέ μία χριστιανική ὁμάδα ἤ συγκέντρωσι, τήν ἀνάγνωση ἑνός ψυχωφελοῦς βιβλίου καί γενικώτερα ἄς τά χειραγωγοῦμε στόν δρόμο τῆς ἀρετῆς.
    Εὐχόμενος ἀπό καρδίας νά ἔχετε πλούσια τήν Εὐλογία καί τήν Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ στή νέα Κατηχητική χρονιά καί τήν ἐκπλήρωσι κάθε εὐσεβοῦς καί εὐγενοῦς πόθου σας, διατελῶ

Διάπυρος πρός Κύριον εὐχέτης σας
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

15 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 (ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΛΟΥΚΑ)

Τό Μήνυμα τῆς Κυριακῆς (ἠχητικό μήνυμα)

ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κυθήρων

κ.ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ' ΛΟΥΚΑ

(15-10-2017)

Πηγή: Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΛΙΒΑΔΙ ΚΥΘΗΡΩΝ (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ)

ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΝΟΡΙΑΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΛΙΒΑΔΙ ΚΥΘΗΡΩΝ (ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ)

Άρχισαν οι εργασίες επισκευής και ελαιοχρωματισμού του ενοριακού ναού Αναλήψεως Σωτήρος Κάτω Λιβαδίου. Η δαπάνη για την ολοκλήρωση του έργου είναι αρκετά μεγάλη.

Παρακαλούνται όσοι από τους απανταχού ενορίτες θέλουν να συμβάλουν οικονομικά αλλά και κάθε χριστιανός που επιθυμεί να βοηθήσει στην αποπεράτωση του έργου που θ' αναδείξει αλλά προπάντων θα στερεώσει για χρόνια τον περικαλλή αυτό ναό, όπου οι πρόγονοι μας με πολύ κόπο και στερήσεις ανοικοδόμησαν μπορεί να καταθέσουν το οποιοδήποτε ποσό στον υπ' αριθμό: GR 9401103800000038060400397 που τηρείται στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος επ' ονόματι του Ι.Ν. ή να έλθει σε συνεννόηση με τον ταμία κ. Ιωάννη Κασιμάτη στα τηλέφωνα 2736031267 και 6945018267.

Το εκκλησιαστικό Συμβούλιο:

ιερεύς: Παναγιώτης Γεωργ. Μεγαλοκονόμος

Ιωάννης Κασιμάτης

Βρεττός Κασιμάτης

Παναγιώτης Δημ. Κασιμάτης

Βρεττός Τζάννες

Πηγή: Τσιρίγο FM

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΙΒΑΔΙΟΥ - ΈΝΑΡΞΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 14/10/2017

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΛΙΒΑΔΙΟΥ - ΈΝΑΡΞΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 14/10/2017

Τα μαθήματα του Κατηχητικού Σχολείου στον Άγιο Γεώργιο στο Λειβάδι για τη σχολική χρονιά 2017-18 ξεκινούν αυτό το Σάββατο, 14/10/17, και ώρα 5:00 μ.μ.

Εφημέριος Ιερεύς Παναγιώτης Γ. Μεγαλοκονόμος

Φωτογραφία: apostoliki-diakonia.gr

Πηγή: Τσιρίγο FM

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ ΤΗΣ 14ης ΚΑΙ 15ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017

 

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ

Τό  Σάββατο 14 Ὀκτωβρίου 2017 στό Πνευματικό Κέντρο Ποταμοῦ καί τήν Κυριακή 15 Ὀκτωβρίου 2016 στό Λεοντσίνειο Πνευματικό Κέντρο Κεραμωτοῦ, περί ὥραν 7 μ.μ., θά γίνῃ ἡ μηνιαία Σύναξις τῆς Σχολῆς Γονέων καί Κηδεμόνων.

Ὁμιλήτρια ἡ Καθηγήτρια Θεολόγος τοῦ Λυκείου Κυθήρων

 κ.Ἑλένη Μεγαλοκονόμου-Σοφίου
μέ θέμα
«Ἕνα φῶς ἀσκητικῆς Ἱεραποστολῆς
γιά τήν οἰκογένεια καί τήν κοινωνία».

Παρακαλοῦνται καί προσκαλοῦνται οἱ Ἀρχές καί φορεῖς τῆς νήσου μας, οἱ ἀγαπητοί Γονεῖς καί Κηδεμόνες καί ὅλοι οἱ συμπολίτες μας νά παρευρεθοῦν στίς συνάξεις αὐτές.

Μετά τήν ὁμιλία θά ἀκολουθήση ἐνδιαφέρουσα συζήτησις ἐπί τοῦ θέματος.

Μετ' εὐχῶν. 

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ

Η ΦΙΛΑΝΡΩΠΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 2016

    Ἀπό τό Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ἀθήνα 10 Ὀκτωβρίου 2017) παραθέτουμε τά ἀκόλουθα στοιχεῖα οἰκονομικῆς διαχειρίσεως τοῦ ἔτους 2016 : 

  Ἀκολούθως ἐνημερώθηκε ἀπό τἠ Συνοδική Ἐπιτροπή ἐπί τῆς Κοινωνικῆς Προνοίας καί Εὐποιίας περί τοῦ Ἀπολογισμοῦ τῶν Δαπανῶν γιά τή Φιλανθρωπική Διακονία κατά τό ἔτος 2016, ὑπό τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καί τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Το δαπανηθέν ποσό εἶναι 124.416.599,67 € καί καλύπτει ὅλες τίς ἀνάγκες καί τα λειτουργικά ἔξοδα τῶν Ἱδρυμάτων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἐπίσης κατατέθηκε ὁ ἀκόλουθος ἐνδεικτικός πίνακας δομῶν στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διά τό ἔτος 2016:

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

ΣΧΟΛΗ ΨΑΛΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

     Μέσα από αυτό το blog κάθε εβδομάδα θα αναρτούμε σε ηλεκτρονική μορφή τα μαθήματα Εκκλησιαστικής Ψαλτικής Τέχνης, όπως αυτά, ήδη, παραδίδονται ζωντανά κάθε Τετάρτη στο Πνευματικό Κέντρο Αγίου Χαραλάμπους Καραβά (ώρα 6-7 μ.μ. για μεγάλους και 7-8 μ.μ. για παιδιά).

1ο ΜΑΘΗΜΑ

View more presentations or Upload your own.

ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΦΡΟΣΥΝΗ - ΕΣΧΑΤΟΣ ΞΕΠΕΣΜΟΣ

«Εἶστε ρατσιστές, κύριοι...

Διότι μὲ τὸν νόμο ποὺ ψηφίσατε τελευταῖα στὴ Βουλὴ δὲν μοῦ ἐπιτρέπετε νὰ δηλώνω στὴν ταυτότητά μου ὅτι εἶμαι Κινέζος, ἐνῶ ἐγὼ ἔτσι θέλω νὰ αὐτοπροσδιορίζομαι.

Εἶστε ρατσιστές, κύριοι.

Διότι δὲν μοῦ ἀναγνωρίζετε τὸ δικαίωμα νὰ θέλω νὰ ζῶ δύο αἰῶνες πρίν, ὁπότε καὶ νὰ δηλώνω ἔτος γεννήσεως 1821.

Εἶστε ρατσιστές, κύριοι.

Διότι μοῦ δημιουργεῖτε κόμπλεξ κατωτερότητας μὲ τὸ νὰ ἀφήνετε νὰ ἀναγράφεται σὲ δημόσια ἔγγραφά μου ὅτι εἶμαι ἀναστήματος 1,70 μ., ἐνῶ ἐγὼ θέλω νὰ ἀναγράφεται 1,90.

Εἶστε ρατσιστές, κύριοι.

Διότι μοῦ ἀπαγορεύετε νὰ ἐπιλέγω ὄχι μόνο τὸ κοινωνικό μου φύλο, ἀλλὰ καὶ τὸ κοινωνικό μου εἶδος. Ἐγὼ αἰσθάνομαι γάτα, μ’ ἀρέσει νὰ κυνηγάω τὰ ποντίκια. Γιατί δὲν μοῦ τὸ ἀναγνωρίζετε αὐτό; Γιατί μόνο νὰ ἰσχύει τὸ “ἄνδρας/γυναίκα δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι” καὶ νὰ μὴν ἰσχύει τὸ “ἄνθρωπος δὲν γεννιέσαι· γίνεσαι”;  

Εἶστε ρατσιστές, κύριοι.

Διότι, ἐνῶ τὰ μικρά σας παιδιά, ἀπὸ τὴν πρώτη τους ἡλικία σαφῶς τὸ δηλώνουν ὅτι τοὺς ἀρέσει νὰ περπατοῦν μὲ τὰ τέσσερα, ἐσεῖς τὰ σηκώνετε ἐπάνω καὶ προσπαθεῖτε νὰ τὰ ἀναγκάσετε νὰ νιώσουν ἄνθρωποι καὶ νὰ μάθουν νὰ περπατοῦν στὰ δυό.

Εἶστε ρατσιστές, κύριοι...»

Καὶ τώρα ἀπαντῆστε, κύριοι βουλευτές, στὶς παραπάνω αἰτιάσεις.

Τί ἔχετε νὰ πεῖτε; Μὲ ποιὸ διαφορετικὸ σκεπτικὸ ψηφίζετε τὸν νόμο περὶ ἐπιλογῆς φύλου; Τί ἔχετε νὰ πεῖτε, κύριοι βουλευτές, στὰ παραπάνω; Ὅτι εἶναι δείγματα ψυχοπαθολογικῆς ἀσθένειας; Τί ἦταν, κύριοι βουλευτές, ἡ δυσφορία ταυτότητας φύλου γιὰ τὸν Παγκόσμιο Ὀργανισμὸ Ὑγείας μέχρι πρό τινος, ὁπότε τὸ Εὐρωπαϊκὸ Κοινοβούλιο τὸν ἀνάγκασε νὰ ἐξαλείψει τὸ σύνδρομο αὐτὸ ἀπὸ τὶς ψυχικὲς διαταραχές;

Τί ἔχετε νὰ πεῖτε, κύριοι βουλευτές;...

Ἑλληνικὲ λαέ,

Δέχεσαι λοιπὸν αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα ποὺ βγῆκε ἀπὸ τὰ ἕδρανα τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων; Δὲν θὰ ἐξαναστεῖς σ᾿ αὐτὴν τὴν τελεία παραφροσύνη, συνάμα καὶ ἔσχατο ξεπεσμό, ἐξευτελισμὸ τοῦ ἀνθρώπου; Δὲν θὰ ὑψώσεις τὴ φωνή σου, ἐσὺ ποὺ δίδαξες στοὺς λαοὺς τῆς γῆς τὴν ὕψιστη τιμὴ καὶ ἀξιοπρέπεια τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου, ὅπως τὴν παρέλαβες ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους προγόνους σου καὶ τὴν εἶδες ἐξαγιασμένη μέσα στὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ πίστη σου; Θὰ δεχθεῖς λοιπὸν ἀπὸ δῶ καὶ στὸ ἑξῆς νὰ ἀναγνωρίζεται ὡς δῆθεν «δικαίωμα» αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα, τὸ ἐξάμβλωμα τὸ ἠθικὸ καὶ φυσικό; Θὰ ἀναγνωρίσεις τὸν γάμο μεταξὺ δύο ἀνδρῶν ἢ γυναικῶν ποὺ θὰ προσέλθουν στὸ Δημαρχεῖο ἐπιδεικνύοντας ὁ ἕνας ἐξ αὐτῶν ταυτότητα μὲ στοιχεῖα τοῦ ἀντιθέτου φύλου; Θὰ ἀνεχθεῖς νὰ μεγαλώνουν παιδιὰ ἀνάμεσα σὲ τέτοιο ζευγάρι; Δὲν ἀνησυχεῖς ποὺ ὅσοι πλέον νέοι τὸ θελήσουν, θὰ μποροῦν νὰ ἐξαιροῦνται ἀπὸ τὴν ὑποχρέωση τῆς στρατιωτικῆς τους θητείας μὲ μιὰ ἁπλὴ δήλωση – ἀναστρέψιμη μάλιστα στὸ μέλλον – ὅτι δὲν εἶναι νέοι ἀλλά... νέες; Θὰ ἀφήσεις νὰ σὲ ὁδηγήσουν σὲ ἠθικὸ ἐκφυλισμὸ καὶ συνειδησιακὸ ἐξανδραποδισμὸ ὅσοι ἀπεργάζονται τὴν πνευματική, συνάμα καὶ βιολογικὴ ἐκμηδένισή σου;

Ἀποκλείεται. Ἀποκλείεται! Ἐσύ, ὁ ἑλληνικὸς λαός, εἶσαι λαὸς ἐλεύθερος, γενναῖος, δυνατός. Θὰ σηκωθεῖς καὶ πάλι ἀπὸ τὸ μούδιασμά σου! Θὰ ἀπαιτήσεις καὶ πάλι, μὲ κάθε αἴσθηση τιμῆς καὶ ἀξιοπρέπειας, τὰ ὅσα σοῦ πρέπουν, σοῦ ἀξίζουν, σὲ κοσμοῦν.

Ὅσια καὶ τίμια καὶ ἱερά.

Περιοδικό "Ὁ Σωτήρ"

Χειροτονία Πρεσβυτέρου

 

 

Το Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2017 

θα γίνει η εις πρεσβύτερον χειροτονία 

του Διακόνου της Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων Παύλου Καλλίκα  

στον Ιερό Ναό Παναγίας Ιλαριωτίσσης Ποταμού.