Ο πλούσιος και ο Λάζαρος

Ο πλούσιος και ο Λάζαρος

     Στη σημερινή παραβολή έχουμε δύο αντίθετους ήρωες. Τον φτωχό Λάζαρο, ο οποίος υπομονετικά έζησε μέσα στη φτώχεια και τις κακουχίες χωρίς να τα βάλει με τον Θεό και χωρίς να φθονήσει τον πλούσιο. Από την άλλη έχουμε τον πλούσιο ο οποίος δεν ασχολείται παρά με τον εαυτό του. Όλα περιστρέφονται γύρω από αυτόν και τα αγαθά του. Και δεν βοηθά στο ελάχιστο τον φτωχό Λάζαρο.
     Είναι τέτοιος ο εγωισμός του πλουσίου που, αφού πέθανε  και βρέθηκε στον άδη, ζητά από τον Αβραάμ να στείλει τον νεκρό Λάζαρο στο σπίτι του να προειδοποιήσει τα αδέρφια του που ζουν με τον ίδιο τρόπο όπως έζησε κι αυτός, κοιτώντας μόνο τα πλούτη και τον εαυτό τους.

   Είναι δε τέτοιος ο εγωισμός τους που δεν τους φτάνουν οι διδασκαλίες και οι γραφές των προφητών αλλά θέλουν να αναστηθεί νεκρός για να πιστέψουν. Θέλουν ο Θεός να κάνει κάτι εξαιρετικό ειδικά γι' αυτούς αλλιώς δεν θέλουν να πιστέψουν σε Αυτόν.
   Τέτοιους ανθρώπους συναντάμε παντού, πολλές φορές κι εμείς γινόμαστε έτσι. Να θυμόμαστε όμως ότι κανένα θαύμα, όσο εντυπωσιακό κι αν είναι, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από το θάνατο Του, μόνου  αναμάρτητου Χριστού, πάνω στο σταυρό, και την Ανάστασή Του.Αν δεν πιστεύουμε ότι ο Υιός του Θεού θυσιάστηκε για εμάς, τότε ούτε αν δούμε νεκρούς να μας επισκέπτονται δεν θα πειστούμε  για τίποτα.

 

Πηγή: Το τραγούδι του γλάρου

Κυριακή Ι Ματθαίου-Λίγη πίστη ζητά

Κυριακή Ι Ματθαίου-Λίγη πίστη ζητά

Αφού ο Χριστός θεραπεύει έναν δαιμονισμένο νέο τον οποίο έφερε ο πατέρας του,οι μαθητές Του τον ρωτούν γιατί δεν μπόρεσαν αυτοί να τον θεραπεύσουν.Ο Ιησούς τους απαντά "εξαιτίας της απιστίας σας".

Πόσες φορές δεν έχουμε έρθει στη θέση των μαθητών του Χριστού;Να αισθανόμαστε ότι ενώ προσευχόμαστε δεν ακουγόμαστε από τον Θεό.Όμως έχουμε ποτέ κοιτάξει μέσα μας για την απάντηση;


Αλήθεια,πώς να μας βοηθήσει ο Θεός όταν δεν έχουμε το παραμικρό ίχνος αληθινής πίστης;Όταν είναι ξεκάθαρο πως στη ζωή μας ο Θεός είναι απλά ένα συμπλήρωμα;Όταν πρώτα βάζουμε τον πλουτισμό,τις διασκεδάσεις ή ο,τιδήποτε άλλο;Όταν δεν μπορούμε να ξεκλέψουμε ούτε μισή ώρα για να πάμε σε μια σύντομη ακολουθία στην εκκλησία;Όταν δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να μη φάμε κρέας ή γάλα δυο φορές την εβδομάδα;

Ο Χριστός μας γνωστοποιεί τα θεμέλια της σχέσης ανθρώπου και Θεού.Πίστη,προσευχή και νηστεία.Και δε ζητά παρά πίστη σαν κόκκο σινάπεως. Τόσο λίγη.Αλλά ζεστή,ζωντανή.Με αυτή τη λίγη πίστη,με τη λίγη νηστεία,με τη λίγη προσευχή ξεκινά η διαδρομή του ανθρώπου να συναντήσει το Θεό.Και όσο κατά την πορεία αυξάνονται,τόσο πιο κοντά ερχόμαστε στο να συναντηθούμε με τον Χριστό.

Πηγή:Το τραγούδι του γλάρου

Πέντε καρβέλια και δυο ψάρια

Πέντε καρβέλια και δυο ψάρια

Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων μας διηγείται η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Με αυτά τα λίγα χόρτασαν πάνω από πέντε χιλιάδες άνθρωποι (τόσοι ήταν μόνο οι άνδρες).
Ο Χριστός μας δίνει ένα σημαντικό μάθημα σήμερα. Το μάθημα της μοιρασιάς. Τα πέντε καρβέλια και τα δύο ψάρια ήταν αρκετά για τους δώδεκα μαθητές. Οι υπόλοιποι έπρεπε να πάνε στο κοντινό χωριό για να βρουν φαγητό. Όμως ο Χριστός δεν τους άφησε να φύγουν. Αλλά κάλεσε τους μαθητές Του να μοιραστούν αυτά που είχαν. Και όχι μόνο όλοι έφαγαν αλλά υπήρξαν και πολλά περισσεύματα. Κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τη φτώχεια του συνανθρώπου του. Μόλις οι μαθητές μοιράστηκαν τα λιγοστά τους τρόφιμα αυτά όχι μόνο δεν τέλειωσαν αλλά περίσσεψαν.


Πέντε ψωμιά και δυο ψάρια χόρτασαν τόσο κόσμο. Αν αρκούμαστε στα απολύτως απαραίτητα που μας προσφέρει η γη αυτά ποτέ δεν τελειώνουν. Και συνεχίζουν να μας χορταίνουν. Η υπερβολική κατανάλωση τροφίμων,ρεύματος ,πετρελαίου κλπ και ασθένειες προκαλούν και έχουν μεγάλες επιπτώσεις στον πλανήτη μας.
Και κάτι τελευταίο. Ο Χριστός πριν κάνει τη μοιρασιά, ευλόγησε τους άρτους και τους ιχθύες. Όλα γίνονται προς δόξα Θεού,όχι για τη δική μας ματαιοδοξία.
Την απλότητα της ζωής μας διδάσκει η σημερινή περικοπή. Προσευχή,αγάπη,ολιγάρκεια. Έτσι φέρνουμε τη βασιλεία των Θεού στη γη και κάνουμε τον κάθε τόπο Παράδεισο. Εμείς όμως επιμένουμε να μην κοιτάμε πέρα από τον στενό κύκλο μας και να ζούμε σε μια κόλαση που οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Ο Χριστός μας καλεί να απελευθερωθούμε. Ας Τον ακολουθήσουμε.

Σχόλιο δικό μας: 
Πως γίνεται μέσα σε τόσο μικρό κείμενο να διατυπώνονται τόσο μεγάλα νοήματα! Τελικά, απλά πράγματα θέλει από εμάς ο Θεός... 

Πηγή:Το τραγούδι του γλάρου

Η ανάβαση στη συκομουριά

Η ανάβαση στη συκομουριά

Η πορεία του ανθρώπου προς τον Θεό,και η κίνηση του Θεού προς τον άνθρωπο παρουσιάζονται σήμερα στην ευαγγελική περικοπή.Ο Ζακχαίος ήταν αρχιτελώνης. Δυνάστευε τους συμπατριώτες του ώστε να μαζεύει φόρους για τους Ρωμαίους.Αλλά κάτι μέσα του τον έτρωγε.Και όταν έμαθε ότι ο Χριστός περνούσε από τα μέρη του έτρεξε να Τον δει.Έτσι και ο κάθε άνθρωπος,γιατί όλοι έχουμε αμαρτίες,σπεύδει προς την Εκκλησία που είναι το Σώμα του Χριστού για να βρει παρηγοριά,να καλύψει το κενό που αισθάνεται,να συγχωρεθεί και να σωθεί.Αυτό όμως δεν είναι εύκολο.

Η θεραπεία των δέκα λεπρών

Η θεραπεία των δέκα λεπρών

    Γνωστή η σημερινή ευαγγελική περικοπή.Ο Χριστός θεράπευσε δέκα λεπρούς και του έστειλε στους ιερείς για να πιστοποιήσουν τη θεραπεία τους.Από τους δέκα που θεραπεύτηκαν όμως,μόνο ο ένας γύρισε να ευχαριστήσει τον Χριστό και αυτός ήταν Σαμαρείτης,όχι Εβραίος.



     Ο Χριστός ήξερε ότι μόνο ένας από τους λεπρούς θα γύριζε σε Αυτόν.Και όμως δε θεράπευσε μόνο αυτόν αλλά όλους.Θεράπευσε ακόμα και αυτούς που θα τον ξεχνούσαν αμέσως.Αυτός είναι ο δρόμος που μας δείχνει ο Χριστός και αυτός είναι ο δρόμος που ακολουθεί η Εκκλησία,δηλαδή όλοι οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.
Δεν βοηθάμε μόνο τους "δικούς" μας,αυτούς που,για παράδειγμα,έρχονται στην Εκκλησία κάθε Κυριακή.Δεν βοηθάμε μόνο όσους είναι ομοεθνείς μας.Ο Χριστός άλλωστε θεράπευσε και τον Σαμαρείτη.Δεν είμαστε καλοί μόνο με τους συγγενείς ή τους συγχωριανούς μας και αδιαφορούμε για όλους τους άλλους.
Ο Θεός βρέχει επί δικαίους και αδίκους.Αγαπά όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από το αν πιστεύουν ή όχι σε Αυτόν.Και αυτό ζητά από εμάς.Να συμπαραστεκόμαστε όπως και όσο μπορούμε σε όλους τους ανθρώπους.Έλληνες και ξένους.Πιστούς και άπιστους.Συγγενείς μας ή αγνώστους.

 

Πηγή:http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2017/01/blog-post_85.html#more

Ο σπορέας-Δ' Λουκά

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή περιέχει τη παραβολή του Σπορέα. Ένας άνθρωπος βγήκε να σπείρει. Καθώς έσπερνε, μερικοί σπόροι έπεσαν στο δρόμο, όπου καταπατήθηκαν και τους έφαγαν τα πουλιά. Άλλοι έπεσαν στις πέτρες και, όταν φύτρωσαν, ξεράθηκαν, γιατί δεν είχε υγρασία. Άλλοι σπόροι έπεσαν ανάμεσα σε αγκάθια και, όταν αυτά φύτρωσαν μαζί τους,τους έπνιξαν. Άλλοι όμως έπεσαν στο γόνιμο έδαφος, φύτρωσαν κι έδωσαν καρπό εκατό φορές περισσότερο.




Η παραβολή αυτή φέρνει τον κάθε άνθρωπο μπροστά στην προσωπική του ευθύνη απέναντι στο Θεό και απέναντι στον εαυτό του. Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού και τα διάφορα είδη εδάφους είναι οι άνθρωποι ανάλογα με το πως υποδέχονται το λόγο αυτό. Άλλοι τον απορρίπτουν προτιμώντας τις απολαύσεις και τις ανέσεις,άλλοι αποδέχτηκαν αρχικά τη διδασκαλία του Χριστού αλλά στη πρώτη δυσκολία τα παράτησαν,άλλοι ενώ είχαν κάθε διάθεση να ακολουθήσουν το Χριστό,δεν μπόρεσαν να υπερνικήσουν τα πάθη και τους πειρασμούς και τελικά χάθηκε μέσα σε αυτά ο δρόμος για τη σωτηρία. Υπάρχουν  φυσικά και αυτοί που δέχθηκαν το λόγο του Θεού,φυλάνε τις εντολές και προκόβουν πνευματικά.

Ο λόγος του Θεού, ο σπόρος, είναι αυτός που είναι. Δεν μεταβάλλεται ούτε για να ταιριάξει στα γούστα μας ούτε για να μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε χωρίς να έχουμε καμία επίπτωση είτε συνειδησιάκη είτε άλλου είδους,ούτε μπορεί να αλλάξει και να ερμηνευθεί εκτός εκκλησιαστικής παράδοσης ώστε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας ανώτερους ή εξυπνότερους από τους άλλους.

Ο Χριστός κάλεσε όλους τους ανθρώπους. Αλλά κάλεσε ανθρώπους θαρραλέους και πρόθυμους να περάσουν δυσκολίες. Όχι ανθρώπους που φέρονται σαν κακομαθημένα παιδάκια που δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν θα τους γίνεται πάντα το χατίρι. Δεν πίεσε κανένα να Τον ακολουθήσει αλλά ούτε και αλλάζει τη διδασκαλία Του για να βολέψει αυτούς που δεν θέλουν να κοπιάσουν.

Αν πράγματι αγαπάμε το Χριστό,αν πράγματι πιστεύουμε ότι αυτός είναι ο Υιός του Θεού που ήρθε,έπαθε και αναστήθηκε για να μας λυτρώσει από την αμαρτία,τότε το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας,απέναντι σε Θεό και ανθρώπους,να αναγνωρίσουμε τα λάθη και τις αδυναμίες μας και να τα ξεπεράσουμε όχι από μόνοι μας αλλά ζητώντας τη βοήθεια του Χριστού. Γιατί είναι Αυτός που ήρθε να αναπαύσει όλους τους κουρασμένους και ταλαιπωρημένους.

Πηγή: Το τραγούδι του γλάρου

Κυριακή προ της Υψώσεως

"Με το Σταυρό του Χριστού πέθανε για εμένα ο κόσμος και εγώ για τον κόσμο",λέει ο απόστολος Παύλος στην προς Γαλάτας επιστολή του. Πράγματι παράξενη αυτή η φράση. Τι να σημαίνει άραγε; Ότι οι χριστιανοί δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τον κόσμο; Ότι ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν κάτι νεκρό, χωρίς σημασία για τους χριστιανούς; Όχι βέβαια.


Ο Χριστός, όπως λέει προφητικά στο μυστικό μαθητή Του Νικόδημο στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, με τη σταύρωσή Του ήρθε να σώσει τους ανθρώπους. Μας έδωσε ο Χριστός τη δύναμη, την ικανότητα να αντιμετωπίσουμε τις δυνάμεις αυτές που λυμαίνονται τον κόσμο. Να νικήσουμε την αμαρτία και τους πειρασμούς είτε  προέρχονται από μέσα μας είτε από εξωτερικούς παράγοντες. Όσο ο κάθε βαπτισμένος χριστιανός μένει ενωμένος με το σώμα του Χριστού, με την Εκκλησία, έχει τη δύναμη να αντισταθεί στις επιθέσεις του πονηρού. Γιατί ο Χριστός γι'αυτό υπέμεινε  τα φρικτά βασανιστήρια και τη σταύρωση. Για να δώσει τη δυνατότητα σε εμάς να απελευθερωθούμε από το ζυγό της αμαρτίας. Και γι'αυτό μόνο για ένα πράγμα επιτρέπεται να καυχιέται ένας χριστιανός: Για το σταυρικό θάνατο του Κυρίου μας.

Πηγή: http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/09/blog-post_60.html

Κυριακή Θ' Ματθαίου-Περπατώντας στα κύματα

    Την πιο όμορφη εικόνα της πίστης μας δίνει η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Ο Πέτρος βλέποντας τον Χριστό να περπατάει μέσα στα κύματα ενθουσιάζεται και του ζητά να τον καλέσει ώστε να περπατήσει και αυτός στη ταραγμένα νερά.
   Γιατί τι άλλο είναι η πίστη; Το να πιστεύουμε μοιάζει με προσπάθεια να περπατήσουμε πάνω στο νερό, εν μέσω τρικυμίας.


    Στη προσπάθειά μας, μας πνίγουν οι αμφιβολίες, η υπερηφάνεια, ο εγωισμός μας, τα πάθη μας. Και βυθιζόμαστε, όπως ο απόστολος Πέτρος άρχισε να βυθίζεται λόγω της ολιγοπιστίας του. Όμως εκείνη ακριβώς τη στιγμή, τη στιγμή που τα νερά τον έπνιγαν φώναξε τον Ιησού να τον βοηθήσει. Και δεν τον φωνάζει απλά αλλά αφήνεται σ' Αυτόν. Αφήνεται στο θέλημά του Θεού και τότε ο Χριστός τον αρπάζει, τον ανεβάζει στο καΐκι και κάνει τον άνεμο να κοπάσει.
     Γιατί αυτό είναι το αποκορύφωμα της πίστης. Να αφήσουμε το θέλημά μας για το θέλημα του Θεού. Αυτό είναι το ταξίδι που καλούμαστε να κάνουμε μέσα από τα μανιασμένα κύματα. Αλλά ο Χριστός θα είναι πάντα εκεί και όταν Του το ζητήσουμε ειλικρινά, θα μας αρπάξει και θα μας βάλει στο καράβι, ηρεμώντας τα νερά.                                                       

                                                                          παπα-Κώστας Λαγός

Πηγή:tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/08/blog-post_25.html

Ζ΄ Κυριακή Ματθαίου

Ζ΄ Κυριακή Ματθαίου

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή,ανάμεσα σε όλα τα άλλα που θα μπορούσε να σταθεί κανείς,ο Ιησούς θεραπεύει δυο τυφλούς οι οποίοι τον ακολουθούσαν.Ο Χριστός τους θεραπεύει αφού πρώτα τους ρωτά αν πράγματι πιστεύουν ότι μπορεί να κάνει ένα τέτοιο θαύμα.Δεν είχε ανάγκη από κάτι τέτοιο ο Ιησούς.Μπορούσε να τους θεραπεύσει χωρίς να πάρει την επιβεβαίωσή τους.Έτσι όμως μας δείχνει δύο πράγματα.Πρώτον πόσο σημαντική είναι η πίστη του ανθρώπου και δεύτερον ότι τίποτα δε γίνεται χωρίς και την ελεύθερη συγκατάθεσή του στο σχέδιο του Θεού.



Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα.Τους ζητά να μην πουν τίποτα.Να κρατήσουν κρυφό αυτό που συνέβη.Δε διαφημίζει το θαύμα που έκανε ο Χριστός,δε ζητά την καταξίωση και το θαυμασμό.Και αυτό είναι ένας οδοδείκτης και για εμάς.Σε κάθε έναν ο Θεός έχει δώσει κάποια ταλέντα.Αυτά μας ζητά να τα διαθέσουμε για το καλό των συνανθρώπων μας αλλά όχι για να εξασφαλίσουμε για τον εαυτό μας μια αίσθηση ανωτερότητας.Μας ζητά να εργαζόμαστε ήσυχα,ταπεινά,χωρίς τυμπανοκρουσίες.Να μεταμορφωνόμαστε οι ίδιοι και να μεταμορφώνουμε τους γύρω μας.
Ταπεινότητα,πίστη και ελευθερία.Αυτά τα τρία στοιχεία μαζί με την αγάπη είναι απαραίτητα να κερδηθούν κατά τη διάρκεια της ζωής μας.Αυτά είναι που θα κάνουν την πορεία μας να αξίζει και θα μας βοηθήσουν να φτάσουμε στον προορισμό μας,που είναι η σωτηρία μας. 

 

παπα-Κώστας Λαγός

Πηγή:http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/08/blog-post_93.html

Για την Μεταμόρφωση

Για την Μεταμόρφωση

Τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος γιορτάζουμε σήμερα,την Αποκάλυψη δηλαδή της θεϊκής φύσεως Του,στους μαθητές Του,Πέτρο,Ιάκωβο και Ιωάννη στο όρος Θαβώρ.Εκεί μάλιστα εμφανίστηκαν ο Μωϋσής και ο προφήτης Ηλίας για να επιβεβαιώσουν ότι πράγματι  ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού.


Πράγματι πολύ εντυπωσιακό το γεγονός της Μεταμορφώσεως,όμως δεν πρέπει να μείνουμε εκεί αλλά να δούμε λίγο πιο βαθιά στη σημασία του.Δεν έγινε η Μεταμόρφωση μόνο για τους δύο μαθητές εκείνη την ώρα.Έγινε για όλους τους χριστιανούς ανά τους αιώνες.Είναι ένα κάλεσμα σε όλους μας να πετύχουμε την προσωπική μας μεταμόρφωση.Η ιστορία του χριστιανισμού είναι γεμάτη από τέτοιες μεταμορφώσεις.Γεμάτες οι ζωές των αγίων μας από λύκους που έγιναν άκακα πρόβατα.Από ανθρώπους που απαλάχτηκαν από τα πάθη τους και λυτρώθηκαν από τις αμαρτίες τους μέσα στην Εκκλησία μας.Γιατί αυτό είναι η Εκκλησία.Μέρος μεταμόρφωσης και ανύψωσης του ανθρώπου.Και αυτός είναι ο στόχος του κάθε χριστιανού.

Ο στόχος αυτός όμως δεν είναι εύκολος.Μοιάζει με το να σκαρφαλώσουμε σε ένα βουνό σαν το Θαβώρ.Με οδηγό όμως τα διδάγματα της Αγίας Γραφής,τους βίους των αγίων,τις διδασκαλίες των Πατέρων,τη συχνή συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία και στα Μύστήρια και τις ακολουθίες της Εκκλησίας το βουνό αυτό μετατρέπεται σε λόφο και η ανάβαση του γίνεται πολύ ευκολότερη.Κι εκεί στη κορυφή μας περιμένει σε πλήρη Δόξα ο Χριστός για να μας κάνει μετόχους της θεότητάς Του.

 παπα- Κώστας Λαγός

Πηγή:http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/08/blog-post_13.html

Ο Παραλυτικός και η παράλυση των "εκκλησιαζόμενων"

Ο Παραλυτικός και η παράλυση των "εκκλησιαζόμενων"

Σήμερα ,η ευαγγελική περικοπή μας παρουσιάζει τον Ιησού να θεραπεύει ένα παράλυτο τον οποίον κουβάλησαν κάποιοι φίλοι του ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι. Και ο Κύριος το πρώτο πράγμα που λέει είναι «σου συγχωρούνται οι αμαρτίες». Και αφού διάβασε τις σκέψεις των Φαρισαίων ,οι οποίοι σκέφτονταν πόσο πρόσβαλλε το Θεό με αυτό που είπε, για να τους δείξει ότι πράγματι έχει τη δύναμη να συγχωρεί αμαρτίες, στο τέλος θεράπευσε και σωματικά τον παραλυτικό.

Μα γιατί οι Φαρισαίοι φανήκαν τόσο σκληρόκαρδοι και στενόμυαλοι; Πώς γίνεται οι άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στο Θεό και το Νόμο Του, να μην αναγνωρίζουν του Υιό Του; Τους λόγους λίγο πολύ όλοι τους ξέρουμε. Τα έχουμε ακούσει δεκάδες ίσως και εκατοντάδες φορές. Είναι θλιβερή η διαπίστωση ότι πολλές φορές αυτοί που αποκαλούμε «ανθρώπους του Θεού» αποδεικνύονται κατώτεροι των περιστάσεων.  Μπορεί να μιλούν για το Θεό αλλά καμία επαφή δεν έχουν μαζί Του. Κάτι ανάλογο ήταν και οι Φαρισαίοι. Ο παράλυτος όμως ,όπως και οι φίλοι του που δεν σκέφτηκαν τον κόπο και τον κουβάλησαν μαζί με το κρεβάτι του ήρθαν σε προσωπική επαφή με το Χριστό. Και ο Χριστός τους αγκάλιασε με γνήσια αγάπη και τους θεράπευσε. Αυτή την αγάπη δυστυχώς δύσκολα τη βρίσκουμε στη Εκκλησία σήμερα. Πρέπει να ψάξουμε πολύ.Ο λόγος  είναι ότι δεν έχουμε γεύση ή ιδέα από πνευματική ζωή.Γι’αυτό και περιοριζόμαστε σε λόγους ηθικιστικούς και ζωή βολεμένη. Έτσι όμως δεν γίνεται να μεταφερθεί η διδασκαλία αυτού που δεν είχε που να κλίνει την κεφαλή Του. Αυτά όμως δεν πρέπει να γίνουν δικαιολογίες για όσους πραγματικά αναζητούν τον Θεό. Οφείλουμε να αγνοήσουμε τον κόπο,να βοηθήσουμε τους πιο αδύναμους στη πίστη κουβαλώντας τους το κρεβάτι  και ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια να πέσουμε στα πόδια του Ιησού.Αυτός σίγουρα θα εκτιμήσει τον κόπο μας και θα μας πει «αφεωνταί σοι αι αμαρτίαι» και «άρον τον κράββατόν σου και περιπάτει».

 παπα-Κώστας Λαγός

Εφημέριος Αγίας Πελαγίας

Πηγή: http://tragoudiglarou.blogspot.gr/2016/07/blog-post_65.html#more