... τo κίτρινο λουλούδι των Κυθήρων που δε μαραίνεται ποτέ.

Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ 19-06-2016


pentikosti                     Ἡ γενέθλια Γιορτή τῆς Ἐκκλησίας  (19-6-2016)
Ἀπό τά πρώτα χρόνια τῆς ζωῆς της, ἡ Ἐκκλησία μας τιμοῦσε τά μεγάλα γεγονότα τοῦ λυτρωτικοῦ ἔγρου τοῦ Σωτῆρος - ἀλλά καί τήν μνήμη τῶν Ἁγίων της- μέ τήν τέλεση τοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.
Κι αὐτό ἐπειδή ἡ Θεία Εὐχαριστία στήν ζωή μας πάνω στήν Γῆ, εἶναι τό πιό χαρούμενο γεγονός. (Εἶναι γνωστό δέ, πώς στίς πένθιμες ἡμέρες δέν τελεῖται πλήρης Θεῖα Λειτουργία).
Δέν πρέπει ἐξ ἄλλου νά μᾶς διαφεύγει, ὅτι κάθε ἑορτασμός στήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ἁπλῶς μιά ἑπέτειος κάποιου ἱστορικοῦ γεγονότος. (Αὐτό συμβαίνει π.χ. στίς Ἐθνικές ἑορτές, στίς τοπικές ἐπετείους καί στά λαϊκά πανηγύρια).
Γιορτάζοντας ἡ Ἐκκλησία πραγματώνει μιά πορεῖα: τήν πορεῖα πρός τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι καί ἡ γιορτή τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι μιά γιορτή χαρᾶς. Χαρᾶς γιά τόν φωτισμό τῶν Μαθητῶν. Χαρᾶς γιά τό πρῶτο τους Εὐαγγελικό κήρυγμα. Χαρᾶς γιά τήν τόλμη τους. χαρᾶς γιά τήν χαρά τους....
Συνάμα, μέ τίς δεήσεις τῆς Γονυκλισίας, κυρίως ὅμως μέ τήν τέλεση τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τοῦ μεγάλου Μυστηρίου τῆς Πίστεως, πού μᾶς φέρνει πιό κοντά στόν σκοπό τῆς ζωῆς μας προσβλέπουμε στήν παρουσία μας στήν Βασιλεία τοῦ Κυρίου.
Ἡ συμμετοχή μας σ'αὐτήν τήν Εὐχαριστία δέν πρέπει νά εἶναι μιά «παρακολούθηση», μιά «ἀκρόαση» ἤ ἕνα «θέαμα», πού ἀγουροξυπνημένοι τό κάνουμε  ὡς (λίγο - πολύ) κουραστικό καθῆκον.
Ὀφείλουμε νά συμμετέχουμε στήν - πάντοτε πανηγυρική - Θεία Λειτουργία κοινωνώντας τῶν Θείων Μυστηρίων.
Ἐπειδή, γνήσιος ἑορτασμός εἶναι ἡ μίμηση τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἐνανθρωπίσας Λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἕνα ἀπό τά πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Τοῦ Θεοῦ μας πού εἶναι Τριαδικός, ἐπειδή τά τρία πρόσωπα τά συνδέει ἡ ἄφατη Ἀγάπη.
Ὅπως ἀκούσαμε στό Εὐαγγέλιο τῆς περασμένης Κυριακῆς, ὁ Ἰησοῦς στήν προσευχή Του στόν κῆπο τῆς Γεσθημανῆ - λίγο πρίν τό Πάθος Του - παρακάλεσε τόν Πατέρα Του γιά τήν ἑνότητα τῶν πιστῶν Του: «... Ἵνα ὦσιν ἕν, καλῶς ἡμεῖς ἕν ἐσμέν».
Αὐτή τήν ὑπακοή στήν κλήση γιά ἑνότητα τήν πραγματώνουμε στήν Θεῖα Εὐχαριστία. Κανείς δέν πρέπει νά πηγαίνει στήν Λειτουργία ἀτομικά. Κανείς δέν πρέπει νά ἀδιαφορεῖ γιά τούς γύρω του. Ἀλλά νά ἀποθέτει τήν φροντίδα «ἑαυτῶν καί ἀλλήλων», στόν Χριστό τόν Θεό.
Ὁλοκλήρωση αὐτῆς τῆς «ἐν σώματι» Λατρείας εἶναι ἡ ἕνωση ὅλων μας ἀπό τήν συμμετοχή μας στό κοινό Ποτήριο τῆς Ζωῆς.
Τότε, ἡ δική μας «Πεντηκοστή» εἶναι διαρκής, ἐλπιδοφόρα, καί χαρούμενη. Τότε προ - οδεύουμε στήν πορεῖα μας γιά τήν Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, «ἕνθα πάντων ἐστίν εὐφαινομένων ἡ κατοικία». 
Πρωτ. π. Πέτρος  Μαριᾶτος
Πηγή: Ι. Μ.  Κυθήρων και Αντικυθήρων 

Δεν υπάρχουν σχόλια: